Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Var-dövlət istədim dünyada, ancaq,Onu alçaqlardan qəbul etmədim.
Qəzəl 389هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر
Qəzəl 239İstər ki, yardan bizi etsin cida fələk,Düşmənliyin bizə yenə gördü rəva fələk.
Düşen senden ayru ne görür kıyâmetDüşen senden ayru ne görür kıyâmetSeven özge hûbı ne bulur nedâmet
Qəzəl 656جراحات دلم را تازه کرد آن یار روحانیکه ما در هر جدیدی لذتی داریم، اگر دانی
Qəzəl 247باز آمد آن خورشید جان در رخ نقاب انداختهوز عنبر تر برقعی بر آفتاب انداخته
Yerdəkilərin göyə şikayətiBir zaman tutdu zülm dünyanı,Ucalır xəlqin ərşə əfğanı.
QürbətdəQürbətdə uzun yolçuluğun zövqünə daldıq,Bir ömrə dəyən günləri bir-bir yola saldıq.
Qəsidə 57ای دلارام و دل آشوب و دلاویز پسرعهد کرده بوفا با من و نابرده بسر
Qəzəl 71گره مشگ بر سمن چه زنی؟لشکر زنگ بر ختن چه زنی؟
Əzizim, sevgilim, nazlı nigarımƏzizim, sevgilim, nazlı nigarım,Züleyxadan gözəl istəkli yarım.
Amandır, getməTəbrizdən ayrılarkən*qardaşımdan eşitdiklərim*
Qəzəl 2702گلشن حسن از بهار عشق خرم میشوداشک بلبل رنگ چون گرداند شبنم میشود
Qitə 243Günəşə bənzəyən bir oğlum vardı,Basdırdım mən qara torpağa nagah.
Qəzəl 394کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگرو آن مغلی مغولها بر سر و دوش او نگر
Qəzəl 255Gözəllər eşqinə düşdüm, nə çox cövrü cəfa gördüm,O zülmü görməsin kafər ki, mən bəxti qarə gördüm.
Âlemde bir ot bitmeye benüm gibi hergizÂlemde bir ot bitmeye benüm gibi hergizDüşmeye senün oduna cânum gibi hergiz
Qəzəl 662هله ای دوست، چه گویم؟ که تو محبوب جهانیهمه سعدی و سعادت، همه لطفی، همه جانی
Qəzəl 253ای به میان دلبران زلف تو بر سر آمدهگل ز رخ تو منفعل، لاله به هم برآمده
Oğluma nəsihət (Ey oğul, alim olsa xoştinət)Ey oğul, alim olsa xoştinətMali-dünyayə eyləməz rəğbət.
İçdən gələn səslərKönül sözlüyümdə ulus sözləri,Oxşayır yurdumla gülən gözləri,
Qəsidə 58ای کرده تیره روز معادی بتیغ و تیرآمد بخدمت تو گرانمایه ماه تیر
Qəzəl 74گر تو آنجا که تویی انده ما داشتییدل ما در غم و اندوه چرا داشتیی؟
Dedim ki, bir neçə söz yari-məhcamalə yazımDedim ki, bir neçə söz yari-məhcamalə yazım,Dəyişdim hicr qəmin ləzzəti-vüsalə yazım,
Təbriz zindanındaZindanda, ah sataşdı gözüm xəstə bir qıza,Dillən! – dedim, o bəxti qara, sönmüş ulduza.
Qəzəl 2777Etməyib nə ay, nə ulduz, nə Günəş dünyanı ağ,Bir yığın insan sümüyü etdi bu zindanı ağ,
Qitə 283İlahi, hər dərdim sənə bəllidir,Özün əlac eylə mənim dərdimə.
Qəzəl 403صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر
Qəzəl 257O qıvrım saçlarından min cəfa çəkdim, kədər gördümKi, ta vəsli nəsib oldu, öz ömrümdən səmər gördüm.
Şâhâ bini sen vuslatuna rûze sanasınŞâhâ bini sen vuslatuna rûze sanasınÇevri cânuma rûzî-yi her rûza sanasın