Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir nazənin bəyənmişəm, əsli qazaxlıdır,Hərdən gülümsəyirsə də, çox qaşqabaqlıdır.
Qəzəl 344ز بت چون پاک سازد بت شکن بتخانه ما را؟که می روید بت از دیوار و در کاشانه ما را
Qitə 9خواجه یک هفته اضطرابی داشتدو شش افتاد چرخ ازرق را
Qəzəl 61اشک ما آبیست روشن در هواتخود به چشم اندر نیامد اشک مات
Qəzəl 228Cəhənnəmdən verir aşiqlərə hər gün xəbər vaiz,Cahanda görməmişdir başqa yer mütləq məgər vaiz?
Çü puhteyem bana sâkî şerâb-ı hâm getürÇü puhteyem bana sâkî şerâb-ı hâm getürÇü âşık-ı ezelîyem mey-i müdâm getür
Qəzəl 487ما عشق یار را بدو عالم نمیدهیمجامی ز دست دوست بصد جم نمیدهیم
Ey Məsihadəm, niyə can vermədin cansızlara?Ey Məsihadəm, niyşə can vermədin cansızlara?Ol ki, hər dəm can ilə aydır ki, canan sizlərə.
Xoş ol zaman ki, ol şəh ilə həmzəban olamXoş ol zaman ki, ol şəh ilə həmzəban olam,Hər sözdə bir dilim tutulub, natəvan olam.
Ax, annə!..Gözündə şanlı yurdun,Gözəlliyə uyurdun,
Bilməm, bu nazənin kimin istəkli yarıdır?Bilməm, bu nazənin kimin istəkli yarıdır?Ya hansı bəxtiyarların bəxtiyarıdır!
Pərakəndə şeir 350ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد
Qitə 60به ماه چارده میماند آن بتکه اکنون چارده سالش رسیده است
Qəzəl 66ترک عجمی کاکل ترکانه برانداختاز خانه برون آمد و صد خانه برانداخت
Qəzəl 230Cananımın vüsal xəlvətinin məhrəmi oldu çıraq,Can telinə qibtədən çıraq od vurdu.
Şâhâ gönülüm kaşuna peyveste degül miŞâhâ gönülüm kaşuna peyveste degül miSagun girihiyile cânum beste degül mi
Qəzəl 488بیا، بیا، که فقیریم و خاکسار توییممدام مست می چشم پر خمار توییم
Ey nafeyi-Çin saçın siyahıEy nafeyi-Çin saçın siyahı,Hüsnün dəli qıldı mehrü mahı.
Səndən ey Kəbeyi-üşşaq, səfa görmüş idimSəndən ey Kəbeyi-üşşaq, səfa görmüş idim,Əhli-eşqi səri-kuyində fəda görmüş idim.
Ulduzlara qarşıBir yaz gecəsində uca bağlar üzərindənUlduzlara dalmaq nə gözəldir!
Soruşma halımı, ey dil, bu halım çox pərişandırSoruşma halımı, ey dil, bu halım çox pərişandır,Fəraqi-yardə əzbəs çəkib qəm, könlüm al-qandır.
Pərakəndə şeir 360به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسدگذشته ایم ز خود تا به دیگران چه رسد
Qitə 61نسبت از علم گیر خاقانیکه بقا شاخ علم را ثمره است
Qəzəl 69تا دل ما با تو کرد روی ارادتهیچ نیاید ز ما مخالف عادت
Qəzəl 232Demə rəyimlə damanın çıxıb, ey şəhsüvar, əldən,Sənin cövlanın almışdır inani-ixtiyar əldən.
Bu mürde tene sencileyin rûh ele girseBu mürde tene sencileyin rûh ele girseGönlüm gibi gözlerüne mecrûh ele girse
Qəzəl 491به فضل و رحمت و توفیق ذوالمنمرا هر ذره خورشیدیست روشن
Ey nuri-dilü dildə, didarına müştaqəmEy nuri-dilü didə, didarına müştaqəm,Vey yari-pəsəndidə, didarına müştaqəm.
Neylirəm gülzarı kim, sən gülüzarımsan mənimNeylirəm gülzarı kim, sən gülüzarımsan mənim,Sünbülüm, sərvim, gülüm, bağım, baharımsan mənim.
Bir daşBir daşa rastladım Qobustanımda,O daşa çevrilən gülüstanımda.