Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Töküb rüxsari-alına nigarım zülfi-mişkinbu,Sanarsan, xətteyi-Rumi tutubdur ləşkəri-hindu.
Pərakəndə şeir 290ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشدازین گلشن گل آن چیند که دستش زیر سر باشد
Qitə 181شنودهای دم خاقانی از مدیح کسانکنون هجای خسان میشنو که هم شاید
Qəzəl 86ای نسیم صبح دم، یارم کجاست؟غم ز حد بگذشت، غمخوارم کجاست؟
Qəzəl 296Nə qədər ki, olmuruq, bir sevgilinin qəmi ilə olmuşuq,Bir laləüzlünün dərdi və dağı ilə olmuşuq.
Sen keklig isen ben dahi şehbâzam efendiSen keklig isen ben dahi şehbâzam efendiZülfün kılınun üsdine cânbâzam efendi
Qəzəl 518ساقی چو تو باشی، همه جا باده پرستانمطرب چو تو باشی، چه غم از نعره مستان؟
Həsrət yaşı hər ləhzə qılır bənzimizi sazHəsrət yaşı hər ləhzə qılır bənzimizi saz,Bu pərdədə kim, nəsnə bizə olmadı qəmsaz.
Cəm ikən rüxsarüvə zülfün pərişan eylədinCəm ikən rüxsarüvə zülfün pərişan eylədin,Məndən ey gül, ol cəmalüllahı pinhan eylədin.
Canım İstanbulCanım İstanbula candan vurulub, can bul da,Can desən, can eşidərsən canım İstanbulda.
Coşdu mey, bənzədələr bəlkə ləbi-yarə onuCoşdu mey, bənzədələr bəlkə ləbi-yarə onu,Bu öyünməkliyi tez saldı ayaqlarə onu.
Pərakəndə şeir 325اشک ما آتش حل کرده به دامن دارددانه سوختگان برق به خرمن دارد
Qitə 206هر کجا از خجندیان صدری استز آتش فکرت آب میچکدش
Qəzəl 88نهان از نهان کیست؟ دلدار ماستبرون از جهان چیست؟ بازار ماست
Qəzəl 304Xeyli vaxtdır sənlə, ey gül, dərdisər az etmişik,Kuyinə, qorxub rəqiblərdən, güzər az etmişik.
Gözüm kılur lebünden bir hikâyetGözüm kılur lebünden bir hikâyetKi hüsnündür cihân içinde âyet
Qəzəl 520عشق و معشوق و عاشق حیرانهر سه یکیست در طریق عنان
Məndən üzün yaşırma kim, səcdəgahım oldurMəndən üzün yaşırma kim, səcdəgahım oldur,Seyr edərəm bu çərxi, xurşidü mahım oldur.
İstərsən əgər, ey dili-şeyda, fərəh olsunİstərsən əgər, ey dili-şeyda, fərəh olsun,İç dilbər ilə sağəri-səhba, fərəh olsun.
O, insan deyildir, iri böcəkdirO, insan deyildir, iri böcəkdir,Tapdanılmayınca, dəbərəcəkdir.
Zülfün götür üzdən dedim, ol məh şəkə düşdüZülfün götür üzdən dedim, ol məh şəkə düşdü,Ayinə kimi könlünə, gördüm, ləkə düşdü.
Pərakəndə şeir 331قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرددامن دولت جاوید رها نتوان کرد
Qitə 208ریت حق ببر معتزلیدیدنی نیست، ببین انکارش
Qəzəl 89روزهداران را هلال عید ابروی شماستشب نشینان را چراغ از پرتو روی شماست
Qəzəl 321Qan içən dilbərimin şüğli cəfadır, bilirəm,Işi daim bu yazıq qəlbə cəzadır, bilirəm.
Râh getür râh getür râh ferâhlar artururRâh getür râh getür râh ferâhlar artururHer kadehi ki içerüz gözi kadehler arturur
Qəzəl 523«کل یوم هو فی شان » چه نشانست و چه شان؟گرنه با ما سخنی دارد پیدا و نهان؟
Müənbər sünbülün, şaha, güli-siraba pürçindirMüənbər sünbülün, şaha, güli-siraba pürçindir,Məazallah, xəta qıldım, nə pürçin, nafeyi-Çindir.
Mənəm ki, yüz qəmü yüz dərdə mübtəlayəm mənMənəm ki, yüz qəmü yüz dərdə mübtəlayəm mən,Məhəbbətində sənin talibi-bəlayəm mən.
Sevməyən kimsəSevməyən kimsə nədir qüssə, nə anlar, gözəlim,Qüssə nə anlamayan kimsə nə anlar, gözəlim?!