Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir könül duymalıdır yurd səsini,Yurd səsiylə yaşayar mahirlər.
Pərakəndə şeir 9بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمامصحبت فرهاد آدم کرد سنگ خاره را
Rübai 153خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
Qəzəl 181وجود حقیقت نشانی نداردرموز طریقت بیانی ندارد
Ol səbəbdən farsi ləfzilə çoxdur şe'r kimOl səbəbdən farsi ləfzilə çoxdur şe’r kim,Nəzmi-nazik türk ləfzilə ikən düşvar olur.
Gel sinün içün dünyâda rüsvâ ola gönlümGel sinün içün dünyâda rüsvâ ola gönlümı-can u dil u bı-ser u bı-pa ola gönlüm
Qəzəl 501این چنین مست و معربد بکجا؟ ای دل و جانکه فدای قدمت باد همه جان و جهان
Alıb qərarımı, gəl biqərar qoyma məniAlıb qərarımı, gəl biqərar qoyma məni,Şikəstə xatirü biqəmküsar qoyma məni.
TəkbaşınaAğlaya bilməz igid, gözyaşı bilməz nə demək,Ulu yurddaşlar inanmaz igidin göz yaşına!
Qəsidə 15بس که شد تفسیده عالم از فروغ آفتابچون پر پروانه می سوزد کتان در ماهتاب
Rübai 173گفتم به دل ار چو نی ببرندم سرننشینم تا نخایم آن شکر تر
Qəzəl 185موی فشانم دگر عشق به درها ببرددر همه عالم ز من ناله خبرها ببرد
Füzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğılFüzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğıl,Yetər şikayət edib şərhi-macəra qılğıl,
Gördüm bu gice zülfüni kıl kıla nigârâGördüm bu gice zülfüni kıl kıla nigârâKi kankısıdur ki bini kıl kıla nigârâ
Qəzəl 507بیا، ای یار سودایی، بیا، ای جان سرگردانازین سودا خبر داری، ز سودا آیتی بر خوان
Xalü xətin olub dili-viranə oğrusuXalü xətin olub dili-viranə oğrusu,Oldu iki qaraçı bu bir xanə oğrusu.
OlmasaydıŞairlər könülləri bunca yaz eyləməzdiGül kimi gözəllərin gözləri olmasaydı.
Pərakəndə şeir 16یکی صد شد ز گلچین برگ عشرت گلشن ما راحمایت کرد مور از برق آفت خرمن ما را
Rübai 206ای بدر همال قدر خورشید جمالکیوان دل مشتری رخ زهره مثال
Qəzəl 187از عشق تو جان نمیتوان بردوز وصل نشان نمیتوان برد
Bu, şükufeyi-gülzari-tövhiddir və növbaveyi-bustani-təmciddirEy munisi-əhli-zövq yadın,Əbvabi-oraəl kilidi adın!
İy hattı müzevver sanem ü zülfi müşemmerİy hattı müzevver sanem ü zülfi müşemmerDilde leb-i la'lün şekeri şükri mükerrer
Qəzəl 519سرگشته ایم و حیران در کوی مهرورزانزان زلفهای میگون، زان چشمهای فتان
Ləblərin öpdüm, könül oldu meyi-nab oğrusuLəblərin öpdüm, könül oldu meyi-nab oğrusu,Oldu, bu sərrafı gör, bir ləli-sirab oğrusu.
GörünməzQartal yaranan yerdə sürünməz,Şimşək kimi yüksəkdə o parlar.
Türki qəzəl 18Dağ oldu dərunumda mənim nazi-məhəbbətMin dürlü səda verməkdədir sazi-məhəbbət
Rübai 210از کوی تو ای نگار زاری بردیمآشفته دلی و بیقراری بردیم
Qəzəl 193هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد
Bu, münacat dəryasından bir cövhərdir və təzərrö' mə'dənindən bir gövhərdirYa Rəb, kərəm et ki, xarü zarəm,Dərgahə bəsi ümidvarəm.
Ne dilüm varur ki vasim dileyemNe dilüm varur ki vasim dileyemNe elüm irer ki sunam biline