Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سوخت دل از عشق دوست دوست دمی در نساختخواند مرا وز دو لب ما حضری بر نساخت
Niyə bağlanmısan ol zülfi-pərişanə, könül?Niyə bağlanmısan ol zülfi-pərişanə, könül?Qaç o zəncirdən, eylər səni divanə, könül.
Vüsal həsrətiVüsal həsrətilə yanıram yenə,Yoxdur əzəl gündən hicranla aram:
Rübai 117Buludla çarpışan görürəm səni,Günəşi arayan görürəm səni.
Qəzəl 186گردیدهام غبار و پناهی گرفتهامبر طرف دامنی سر راهی گرفتهام
Digər şeir 61به سر زلف تو کز زلف تو سر مینکشمچه کنم نیست جز اینم سر سودای دگر
Müfrəd 6مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی استکه زائران حرم را به کعبه چندان نیست
Kuyini xunabeyi-çeşmimlə nəmnak eylərəmKuyini xunabeyi-çeşmimlə nəmnak eylərəm,Kipriyimlə asitanın gərdini pak eylərəm.
LeylasızÇökərkən axşamın qaranlıqlarıGözümdə bir qara bulud dolaşar.
İlhamsızÇək gətir günəşi, yastığın elə,Tök gətir yaxana düz ulduzları.
İstərəm ki, varım yarın kuyinəİstərəm ki, varım yarın kuyinə,Şikvə edəm qəmi-pünhan əlindən.
Herkulesin çobanlığıQoruya bilməzsən el sərvətini,Özün bir şitil də əkməmisən sən!
Şəhidlər xiyabanıDayanın, Şəhidlər xiyabanıdı,yas toya qarışıb, toy yasa burda.
XəbərçiAğır işdir işi,Xəbər daşıyır
Kənzül-həqayiq, fəsil 10هر آن امری که فرمودت به جای آربه کعبه روی خود سوی خدا آر
Alü ala könlək ol əndami-simin üstünəAlü ala könlək ol əndami-simin üstünə,Lalənin yaprağıdur gülbərgi-nəsrin üstünə.
LəçbazGəlsə, ey dostum, gələr məndən bəla ləçbazlığa,Olmuşam zəvvari – Kəbə Kərbəla ləçbazlığa.
DəyməmişKənardan qəlb ilə gəzirəm səni,Dodaq gəlib gül yanağa dəyməmiş.
ŞirindiBir gözəl görmüşəm Çayqılışlıda,Boy-büsatı, hər növrağı şirindi.
Qəzəl (başqa mənbədən) 4چه مهرست آن نمی دانم که عالم هست ذراتشچه چهرست آن نمی دانم که آدم هست مرآتس
HekayəEşitdim, bir yoxsul ciyər qaniləKöhnə bir əşrəfi keçirdi ələ.
BəyZavallı kasıbı çox incitmə bəy,Nə dinə xoş gedər, nə də şəryətə.
Bəxtiyar, ƏliAğdamda həlak olmuş uşaqlarla –*Qarabağ faciəsinin ilk şəhidlərinə*
Mələkim, nədir o?Nuri-vəfamıdır nigəhindən uçan ziya?Gözlər könül açılmaq üçün gül dodağını.
Şeir 133گلی، خندید در باغی سحرگاهکه کس را نیست چون من عمر کوتاه
OğulMən səniyeni ayaq açanda,
Varınsa gər ədavət zahirən təcili qətlim qılVarınsa gər ədavət zahirən təcili qətlim qıl!Sənin məqtulun olsa aşiqin müsbəti şəhadətdir!
Qəsidə 17تا شهنشاهِ جهان گردید مهمانِ وزیرمتّفق دید آسمان بختِ جوان با رایِ پیر
Payız gəldiPayız gəldi, soldu yarpaqSəni gözlər o bağça-bağ!
Bu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaBu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaKönlüm axırda mənim düşdü gümandan-gümana.