Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در دیاری که در او نیست کسی یار کسیکاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی
Asan yollar, çətin yollarBombozuna acıyıram torpağın, daşın,Ruh oxşayan nə bir lövhə, nə axar-baxar.
Bürpərəst oldu könül, bütxanələr küncündədirBütpərəst oldu könül, bütxanələr küncündədir,Mən bilürmən bu dili-şeyda nələr küncündədir.
HəyəcanHƏYƏCAN**HƏR ŞEY COŞQUNDA...**
Terek qanlı fərat olub...İnanmıram sən bu qanıYerdə qoyasan.
Ay keçmiş cəbhəçiBir cəbhəçi dostuma*Bilirəm, köksüylə cəbhələr yaran
Qadının əri gərəkQadının əri gərək,Yanında nəri gərək.
O vaxt anam cavan idi…O vaxt anam cavan idi, çox cavan,O toyların ziynətiydi, ziynəti…
Otağı doldurub yenə tənhalıqOtağı doldurub yenə tənhalıq,Bir udum havaya yer qoymamışdır.
Pərakəndə şeir 288کشد در خاک و خونم گر غباری در من آویزدز پا افتم اگر خاری مرا در دامن آویزد
Qəzəl 291Gecəm xurşidə tor oldu, məger zülfi-nigardır bu?Bu adi bir gecə, yoxsa ki, eydi-ruzigardır bu?
Qəzəl 334Sən bir göz açıb, bir də məni-zarə nəzər sal,Dami-qəmi-eşq içrə giriftarə nəzər sal.
Qəzəl 365هر که مشغول تو گشت از دگران باز آیدوانکه در پای تو افتاد سرافراز آید
Gönül la'lün ile kana boyandıGönül la'lün ile kana boyandıGözün ile uyır idi oyandı
Yeddi gözəl, fəsil 18Səhər qızıl taclı, sabah xeyli şən,Bir taxt yaratmışdı fil sümüyündən,
Qəzəl 651بیابان را بپیمودی، ولیکن بس ویاوانیهدایه خوانده ای،اما هدایت را نمی دانی
Qəzəl 155دلبری دارم بغایت شوخ چشم و فتنه گرچون کنم؟ شوخ است و با او برنمی آیم دگر
Oldu sünbüllər xəcil zülfi-pərişanın görübOldu sünbüllər xəcil zülfi-pərişanın görüb,Qönçələr qan oldular ləli-dürəfşanın görüb.
Qəsidə 80شنبه شادی و اول مه آذرزخمه بر افکن بعود و عود بر آذر
Ana dilindəYavruna öz dilini nədən öyrətməyirsən?İnsan gərək odlana, gərək yana dilində!
Qəzəl 4بلبل آمد به در باغ و ز گل راه بخواستوز گل این بار به فریاد و علی الله بخواست
Sevgilim, zülfünə ənbər dedilər, mən də dedimSevgilim, zülfünə ənbər dedilər, mən də dedim,Üzünə mahi-münəvvər dedilər, mən də dedim.
Təbrizli Süleyman oldumAyrılıqdan necə gör könlü pərişan oldum,Gözü illər uzunu yol çəkən insan oldum.
Rübai 122Yoxdur qanadım, mən yazıq, aciz bir quş,Düşdüm toruna sənin xəbərsiz, bihuş.
Qəzəl 197یار دل را بیتکلف کرده جای خویشتنصورت آیینه خود شد رونمای خویشتن
Qəzəl 61ای قدت سرو، اگر سرو به رفتار آیدوی لبت غنچه، اگر غنچه به گفتار آید
Rübai 7گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات
TəbaətSərmayeyi-irfanı nasıl kəsb edər insan?Təhsili ülum ilə olur rütbeyi-irfan
KapitalHər zaman qəlbimi bir qüvvə əzir, parçalayır,O mənim sinəmin üstündə ocaqlar qalayır.
Əl dəydi, çaxmaq daşıyamDostum Ağayara*Təklikdə çaylaq daşıyam,