Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İmama qoyub qadağa, bu vəhabi lənətulla,Vahaba gedir sadağa, bu vəhabi lənətulla.
Ay eylər qıj-qıjYağar leysan, dağlar qarı əridər,Sel gələr dərədən ay eylər qıj-qıj.
OlduAltı gündə dünya neçə don geydi,Nə üstə əyləşdi, bərqərar oldu?
Qəzəl 19ای از دو جهان نهان عیان کیستوی عین عیان پس این نهان کیست
Canlı Dərbənd çiçəyiDərbəndin gül bağından dərdim qönçə bir çiçək,Rəngi, ətri, görkəmi biri-birindən göyçək.
Var istə məndənDedim gir qəlbimə, düz ilqar ara,Demədim əl çirki, var istə məndən.
Dörd divarQaçıram dörd divardan,İşə getdin – dörd divar,
Kor soqqurDünya üzünə gəldiyi hala neçə ildir,Yer, göy nasıl imiş, buna agah deyildir.
Şeir 147نوگلی، روزی ز شورستان دمیدخار، آن گل دید و رو در هم کشید
Qürur nəğməsiNə qəm, illər sovuşur,getdikcə artır yaşım.
Xəllaqi-cahan xəlq eyləyib bir güli-mümtazXəllaqi-cahan xəlq eyləyib bir güli-mümtaz,Bir cümlə ənadil3, o gülə xud4 nəzər əndaz.
Qitə 58پسر، رو قدر مادر دان که دایمکشد رنج پسر بیچاره مادر
İl yarasıRəvayət*– Səfərə gedirəm! –
Durna qatarıEmin Sabitoğlu bəstələmişdir*Əsir payız küləyi,
Qəzəl 34گاهی گر از ملال محبت برانمتدوری چنان مکن که به شیون بخوانمت
Göydə məşəlQartala əzizdir əngin səmalar,Ucalıb şövq ilə o, qanad çalar.
Nə xacəyəm, nə də mal əksiyimdirNə xacəyəm, nə də mal əksiyimdir,Nə sultanəm, nə xud qul əksiyimdir.
Bu kökdə, bu pərdədə...Şairciklər yetişdiribFaciəsi Qarabağın;
Uşaq və dənizGün çıxır, od tutub yanır üfüqlər,Dəniz də qızınır göyün odundan.
Vətən dərdiVətən dərdi, vətən dərdi!Şəhid etdi neçə mərdi!
Neçə təzə şair gələr bu dünyaya...Sal qayayam, yoğrulmuşam qüdrət ilə,Heç bir rüzgar bu səfimi yara bilməz.
Qəzəl 679Su qabına tökməzlər dardır deyə şərabı,Dəli selə bənzədər gecə vaxtı məhtabı.
Rübai 192Ovçum, Xaqanini etdinsə əsir,Öldürmə, axı o ölmək istəmir.
Qəsidə 15Xəlqə xaliq qeybdən ne’mət verib qıldıqda şad,Həqqə şükr etmək gərək ta kim ola ne’mət ziyad.
Qəzəl 744باز به رسم سرکشان راه جفا گرفتهایتیغ ستم کشیدهای، ترک وفا گرفتهای
Hüsni ağzunda ki cem' itdüm ne icmâl olısarHüsni ağzunda ki cem' itdüm ne icmâl olısarGîsûnı tafsîl kıldun ya'nî ikmâl olısar
Sirlər xəzinəsi, fəsil 11Sən ey bütün bəşərə şərəf, yaraşıq olan,Ey dünyanın gözünə əbədi işıq olan
Məsnəvi 7خری از پایگاهی کرد فریادکه دوران سلوک حق برافتاد
Qəzəl 193فضل اله یار شد یار دگر چه میکنمقوت دلم به جز غمش خون جگر چه میکنم
Qəsidə 145بتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جانبلای دل بدو سنبل شفای جان بدو مرجان