Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Hər kim ki, sevir, sevgidən ölməz,Qəlbimdə coşan telləri heç vaxt
Rübai 51چشمم چو بر آن عارض گلگون افتاددل نیز ز راه دیده بیرون افتاد
Qəzəl 226ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی
Digər şeir 53گرچه در پای فکندی چو سرموی مرابدو عالم نفروشم سر موئی ز سرت
Rübai 81یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به
Zilli-Sultana, amandır, verməyin İrana yolZilli-Sultana, amandır, verməyin Irana yol,Rəhm edin bir kərrə xəlqüllaha, Allah eşqinə!
BəstiYurdumuz silkinib çıxalı yasdan,Aldım sorağını Kürdən, Arazdan;
Yazı masamaBiz iki ocaq kimiSinə-sinəyə yandıq.
Bayram günüdür, zövqü səfa xanələr içrəBayram günüdür, zövqü səfa xanələr içrə,Cananım oturmuş neçə cananələr içrə.
Xəzəri bulanıq gördüm bu axşamXəzəri bulanıq gördüm bu axşam,Ərşə çəkilmişdir mavi şəffaflıq.
Baxta-baxtdıGördüyümü mən görmüşəm,yaxşı-yaman baxta-baxtdı.
Təki ürəyimdə bayramım olsunTəki ürəyimdə bayramım olsunRuhum havalanar qarda, yağışda.
Öldürmə cövr ilən məni kim, yarunam sənünÖldürmə cövr ilən məni kim, yarunam sənün,Qıl bir nəzər ki, yari-vəfadarunam sənün.
İt hürər, karvan keçərHeyf, mətbularda illərnən yazıb nəşr etdiyim,Haqq söz həsr etdiyim.
Qəzəl 134گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازمگه بهر ساز که سازی تو مرا میسازم
Qaranlıq üstümə enir daş təkiQaranlıq üstümə enir daş təki,Ulduzdan ulduza gözümə yol çəkir,
Amədəne-bağban pişe-name. Be xedməte-mə’şuq bordən (Bağbanın məktubun yanına gəlməsi və onu Mə’şuqənin xidmətinə aparması)Ol dəxi gəlib edir ki, dur, dur.Gəlsin dedi munda yari-məşhur.
Ağlar elsiz qalan dağlarQarabağdan durna uçdu,Qanadını qırıq gördüm.
Bir də bir kimsəni sevməyəcəyəmHər gün bir sevdaya düşüb inləyənbu dəli könlümə yanıram, dostlar.
Qəzəl 5695به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته امبه بوی گل چو نسیم از بهار ساخته ام
Rübai 12Daşlara çarparaq axdıq su kimi,Döşə tikan yükü taxdıq su kimi.
Qanun ilə söhbətBir gün gecə bir məclisimiz vardı ki, ondan,Çox-çox uzağa qaçmış idi, dərd, qəm, hicran.
Cami-Cəm, fəsil 113Qəbula yetsəydi bütün dualar,Bu dünya olardı hər an tarümar.
Derdün odına şehâ ışk ile yanam neyisemDerdün odına şehâ ışk ile yanam neyisemBağrumı delibenün sende görürem neyisem
Xosrov və Şirin, fəsil 18Şapur adlı ona yaxın bir adamMəğribdən Lahura gəzmişdi tamam.
Qəzəl 200هرکجا در دو جهان عاشق روشن راییستدر سودای دلش از غم او سوداییست
Qəzəl 20ای کعبه جمال توام قبله صلاتحسن رخ تو داده به خورشید و مه زکات
Qəsidə 99ای آفریدگار چو تو نافریده کسکار تو دانش و دهش و دین و داد بس
Şirvan ki, səfadə min Sifahanə dəgərŞirvan ki, səfadə min Sifahanə dəgər,Hər bir daşı yüz ləli-Bədəxşanə dəgər.
Müləmmə 37الا یا ساکن الدار رأیت الثلج فی الدارفاوقد بیننا جمرین من خمر و من نار