Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bağdadlı Səlamın Məcnunun görüşünə getməsiDeyir söz ustası, onu dinlə sən:
Qəzəl 235ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارددل دیوانه ما جان به جوی نشمارد
Qəzəl 25زلف تو شب قدر من و روی تو عید استوز زلف تو اندیشه ادراک بعید است
Qəsidə 121ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بومنرفت زیر فلک چون تو خسرویرا بوم
Təbrizdə təbdən cigərim qan olduTəbrizdə təbdən cigərim qan oldu,Yandı bədənim atəşi-suzan oldu,
Tərkibbənd 14روح را خار در جگر فگنیدعقل را خاک در بصر فگنید
ŞerimŞerim, ey varlıqda bir parçam mənim,Sənsən yer üzündə tanrıçam mənim!
Nədən yaraşmadım, ey yari-mahiparə, sənəNədən yaraşmadım, ey yari-mahiparə, sənəKi, bəlkə, xəlvəti əğyar edib işarə sənə?
Mənə qalıbdırUlu babalardan, mərd atalardanHaqq yolu izləmək qalıbdır mənə.
Rübai 97جز زهره که را زهره که بوسد دستشجز یاره که را یاره که گیرد دستش
Rübai 1عالم تن و روح لا اله الا هوستاز دولت مغز آبرو دارد پوست
Ləali-mənzumə, fəsil 62دلا تا کی در این عالم غم و جور و محن بینیبکار خویشتن هردم دو صد عقد و شکن بینی
Rübai 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Bakıda Şamaxı yolundakı həbsxanənin qabağında oxunan növhədirAsta-asta, ey hacı, izhar olur xəlvətdəki,Get-gedə lap şöhreyi-bazar olur xəlvətdəki;
Bəzək və zinətDeyirlər arabir arxamca baxıbSadə geyimimdən gileylənirsən.
Məmməd Araz qayasıBu yaxınlarda aldığım oxucu məktubunda deyilir ki, «Sarıbulaq» adlanan dərəyə gedən yolun üstündə bir sal daşa «Məmməd Araz kürsüsü» adı vermişik. Kövrəldim. Onu çoban dostumun hədiyyəsi saydım. O sal daş mənə bir qaya boyda göründü. Xəyalən o qayanın görüşünə getdim.*Fərmanına, təltifinə alqış, ey çoban,
Gecə ta sübhədək fəryad edər könlüm cərəslər təkGecə ta sübhədək fəryad edər könlüm cərəslər tək,Nola fəryadə yetsən sən də bir fəryadrəslər tək.
Ən çox saçlarını xoşlayıram mənƏn çox saçlarını xoşlayıram mən,Tökülə çiyninə şəlalə kimi.
Yanımda bir qadınBir ömür sürdün, şair,özündən ixtiyarsız.
Mən qanım, ya qanmayımQansam əgər bəlkə başım daşdan-daşa dəyəcək,Qanmaz olsam, dərd çəkmərəm, bunu gərək danmayım –
Vəh ki, bir vəhşisifət mişkin ğəzalım var mənimVəh ki, bir vəhşisifət mişkin ğəzalım var mənim,Kimsə bilməz kim, fəraqində nə halım var mənim.
Pünhan həmən Pünhandı daHeç məəttəl qalma gəl, dövran həmən dövrandı da,Adəmi yoldan edən şeytan həmən şeytandı da.
Qəzəl 189ای درخشان ز رخت مهر سپهر عالیسایه ات از رخ ذرّات مبادا خالی
Vətəni üçün dua edən qızDehlidə tərcüməçi işləyən gənc, gözəl bir*azəri qızı oteldə bizdən gizli namaz qılırdı,*
Amədəne-bağban be suye-əşk. Xəbəre-naomidi (Bağbanın göz yaşının yanına gəlməsi. Ümidsizlik xəbəri)Gətirdi çü bağban xəbərni,Der: – Qıldı qəbul ol gəhərni.
Allahı bir olanın eşqi də bir olarElə bilirdim bu datəzə ayrılıq olacaq,
Qəzəl 5887چون صبح خنده با جگر چاک می زنیمدر موج خیز خون نفس پاک می زنیم
Rübai 92Heç oldu varlığım, heç oldu həyat,Bu ev də, bu fərş də heç oldu, heyhat!
Qitə 3Qafil olma yazdığın şerindən, ey söz ustası,Dəhrdə olmaz belə övladi-xoştinət sənə.
Qəzəl 138مگر پیر سجاده حالی نداشت؟کزین خلق و کثرت ملالی نداشت؟