Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Eşqiylə çırpınır ruhum hər zaman,Bu yerlər aləmdə başqa bir aləm.
Könül, vəfalı olan yarə etibar eyləKönül, vəfalı olan yarə etibar eylə,Vəfalı olmayanı cəhd qıl, kənar eylə.
Vətən deyirəmBöyük anam vətənin qarşısında baş əyirəm,Uşaq kimi sevinib şənliyində al geyirəm.
Rübai 53جانا غم دل ز بینوائی خیزدوین دود ز آتش جدائی خیزد
Qəzəl 236باز در آتشم ز روی کسیمیکشد خاطرم به سوی کسی
Digər şeir 56ز پریشانی ما کی شود آگاه کسیکه گرفتار بدان زلف پریشان نشود
Qəzəl 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
Derlər, Iran günbəgündən xar olur, əlbəttə ki!Derlər, İran günbəgündən xar olur, əlbəttə ki!Səhhətin hifz etməyən bimar olur, əlbəttə ki!
Çəkdiyim ağrılar bir yana dursunÇəkdiyim ağrılar bir yana dursun,İnsafı, mürvəti sən atmadınmı?
Mənim validolumBu fikir mərhum şairimiz Əhməd Cəmilə məxsusdur.*Bir dəfə səhhətini soruşanda dedi: «Nəvəm mənim validolumdur. O, bizə gələndə bütün ağrılarımı unutdurur». Bir neçə ildən sonra bu hiss mənə də doğmalaşdı. Həmin fikri yazıya çevirməyə çalışdım.*
Bunca kim, vardır ol qəmzeyi cadudə bəlaBunca kim, vardır ol qəmzeyi cadudə bəla,Yoxdu yüzdən biri bu çərxi-cəfacudə bəla.
Qonşu kupedəki cavan almanlaQonşu kupedəki cavan almanlaDurmuşam vaqonun dəhlizində mən.
...Yaş keçir, həkimMən öz ürəyimdə bulaq görmüşəm,İnsan ürəyindən su içir, həkim.
Quru çinarın nəğməsiÇinar ömrü yaşamışam,Quru bir çinaram mən.
Baxışında var nəzər ol nərgisi-pürxabninBaxışında var nəzər ol nərgisi-pürxabnin,Xeyrli baxış dəgül qoyun saru qəssabnin.
Mən nə dedim ki?!Yoxdan gələni var elədim, mən nə dedim ki?!Haqq əhlin ümüdvar elədim, mən nə dedim ki?!
Qəzəl 141کو جذبه که آن بستاند مرا از منکو جرعه که تا گردم فارغ از من
Kıprısda ilk səhərSaralan zəmilər sahil boyunca –Ana laylasıtək doğma bir nəfəs.
Şe’r əzzəbane-aşeq be təriqe-elhah (Aşiqin dilindən yalvarış tərzində şe’r)Ey tuba budağı, sərvi-dilcu,Ey bağça nihalı, yari-niku.
O qızı tanıBir zaman səninçün məftun ürəyimİndi çınqıl olmuş daşa oxşayır.
Qara qız – qar qızOn ildi bir qara qızəlində qar topu
Qəzəl 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستموگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم
Rübai 23Qəm odu ciyərin suyunu aldı,Ciyərim yandıqca səbrim azaldı.
Padşahi-mülkPadişahi-mülk, dinarü-dirhəm rüşvət verib,Fəthi-kişvər qılmağa eylər mühəyya ləşkəri.
Qəzəl 115دل بسته شد به دام دو زلف چو دال دوستبر بوی دانها که بدیدم ز خال دوست
Aceb neçün beni senden felek diler ayıraAceb neçün beni senden felek diler ayıraRevâ degül ahi yârdan ki yârı yâr ayıra
Sirlər xəzinəsi, fəsil 30Bu pərdənin dalında mahir bir oyunçu var,Əgər yoxsa, bəs hardan çıxdı bu oyuncaqlar!
Qəzəl 202باغبانا، به جهان تخم نکو باید کاشتهم از آن جنس که میکاری بر باید داشت
Qəzəl 23هیچ میدانی که عالم از کجاست؟یا ظهور نقش آدم از کجاست؟
Qəsidə 106گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگساق و سم از گل چریدن کرد چون بیجاده رنگ