Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Müğənni, könlümdə taqət yox səbrə.Bu gecə nəğmənlə qıl mənə çarə!
Qəzəl 379مشکین کلاله را چو برافکند آن نگاراز هر طرف برآمد فریاد زینهار!
Qaşın vəhyi bizə bürhan irişdiQaşın vəhyi bizə bürhan irişdi,Üzündə tə’vili-fürqan irişdi.
Rübai 148بیجاده لب و یاسمن اندام منیشادی و نشاط و راحت و کام منی
Mən dedim dilbərə qıl cövrü cəfadən tövbəMən dedim dilbərə qıl cövrü cəfadən tövbə,Gör ki, təsiri-nəfəs qıldı vəfadən tövbə.
DursaVurulmayın bir ürəkVursa da, kimə gərək?!
Müləmmə 46هات یا عقلی و دینی من صبابات الزمانلا تعدنی ان قلبی لیس یرضی بالامان
Bütün gözəlliyi tanrım o sərvinazə veribBütün gözəlliyi tanrım o sərvinazə verib,O hər nə etsə, təbiət ona icazə verib.
Səbuhini düşünərkənÖz masamın arxasında narahatam yenə mən,Şair kimi Səbuhini düşünürəm səhərdən.
Qəzəl 210ز ناز طعنه خوبی بر آفتاب زدهز لطف آمده یا ذرهای شراب زده
Rübai 74در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن
Qəzəl 1002باده مرد افکن من معنی روشن بس استساغر و مینای من کلک و دوات من بس است
Qəsidə 143Mən kiməm, xilqətdən üstün nəfsimə qiymət verəm?Xilqətin tacı əgər olsa başımda, kafərəm.
Rübai 149ای خرمن ماه خوشهچین رخ توخوبی همه در زیر نگین رخ تو
Qəsidə 2Mənəm ki, görməmişəm əhli-ruzigarda vəfa,Nəsib olub mənə min dürlü dərd, cövr, cəfa,
Leb-i la'lünden almışam nigârâ zevk-i tahkîkiLeb-i la'lünden almışam nigârâ zevk-i tahkîkiİnildümden irişmişdür musanniflere mûsîki
İqbalnamə, fəsil 45Müğənni, bu köhnə pərdədə yekəHüzünlü, qəmli bir hava çal mənə!
Qəzəl 380منم و عشق سرکش عیار«ثانی اثنین اذهما فی الغار»
Ləbinə əhli-nəzər can dedilər, gerçəkmişLəbinə əhli-nəzər can dedilər, gerçək imiş,Ağzına nükteyi-pünhan dedilər, gerçək imiş.
Qəsidə 5تا خلد بباغ داد رونق راخوش گشت نوا مرغ مطوق را
Genə bir namə ilə yadə salıb yar məniGenə bir namə ilə yadə salıb yar məni,Bəxt handan bu işə gördü səzavar məni.
DuymasaYurdunda ulus eşqinə insanlaşar insan,Yurdu, ulusu duymasa, heyvanlaşar insan.
Müləmmə 49جلال الدین! نلت مدی الامانیو ساعدک الزمان بلا توانی
Dedi ol yar mənə: dəftərimiz evdə qalıbDedi ol yar mənə: dəftərimiz evdə qalıb,Eşqə dair yazılan sözlərimiz evdə qalıb.
Təbrizdə qışBir dost kimi yetişərək harayına Arazın,Gözlərimi zilləyirəm o tayına Arazın.
Qəzəl 215ماهی که کسب نور کند آفتاب از اوهر ذره دیدهایست به صد آب و تاب از او
Rübai 75چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شدهام به خاک کویت دیدن
Qəzəl 1009پرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش است
Qəsidə 155Könül asudəlikçin zamin oldu,Köçüb, üzlət evində sakin oldu.
Rübai 167آن درد، که با پای تو کرد آن چستیدر کشتن خصمت ننماید سستی