Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آن نه نقشیست که در خاطر نقاش آیدفرخ آن چشم که بر طلعت زیباش آید
Qəzəl 1027از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل استرشته جان را به زور خود گسستن مشکل است
Rübai 15Xaqani öpdükcə şirin ləbindən,Hərarət içində qovrulur bədən.
Qəzəl 5شب و روز مونس من غم آن نگار باداسر من بر آستان سر کوی یار بادا
Qəzəl 13Eşitmiş gül cəfasından səhər bülbül edər əfğan,Gülü jalə edib sədparə, almışdır qisas ondan.
Şâhâ gözünün derdi bu dem câna devâdurŞâhâ gözünün derdi bu dem câna devâdurLa'l-i lebünün kanı dahi câna şifâdur
Xosrov və Şirin, fəsil 84Barbəd beylə gözəl hava çaldısaOndan yaxşısını çaldı Nikisa.
Qəzəl 407متمادی شدست یوم فراق«کیف احوال؟ ایها العشاق »
Sənin eşqindir, ey dilbər, mana həm mürşidü həm pirSənin eşqindir, ey dilbər, mana həm mürşidü həm pir,Qəfil mən eşqinə düşdüm, nədir çarə, nədir tədbir?
Qəsidə 62با ماه تو تا مشک شد برابرچون مشک بجوشم همی بر آذر
Budur o fitnə ki, siz eylədiz fəsanə məniBudur o fitnə ki, siz eylədiz fəsanə məni,Məhəbbətində şəhir eylədiz cahanə məni.
Arzulardır büsatı dünyanınArzulardır büsatı dünyanın,Arzular olmasa, büsat da bitər.
Tərkibbənd 9شه زاده رفت شور به عالم درافگنیدوین طاس سرنگون فلک خرد بشکنید
Gözəlim, tutma bərabər məni pərvanə iləGözəlim, tutma bərabər məni pərvanə ilə;O əgər şəmə yanır, mən ruxi-cananə ilə.
Üç-dörd kəlməOğul, bu dünyada şan-şöhrət, ad-sanHünərlər göstərən qəhrəmanındır.
Müfrəd 2همین بس است به عالم دلیل مستی دوستکه هر چه هست به عالم دلیل هستی اوست
Rübai 99گه رهزن و گاه رهنمون میآییگاهی ز درون گه ز برون میآیی
Qəzəl 1073دیده شبنم گر از روی گلستان روشن استچشم گریان من از رخسار جانان روشن است
Rübai 19Çəməndə səs-səsə verəndə quşlar,Sürahi quşu da ruhumu oxşar.
Qəzəl 11بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟ای در جهان غریب، مسوز این غریب را
Qəzəl 14Gizliyəm zəfdə mən, lütfdə yarın bədəni,Mən onu görməmişəm xeyli zamandır, o məni.
Çü nakş eyledi ol halik bu sûretde heyûlâsınÇü nakş eyledi ol halik bu sûretde heyûlâsınMisâl eyledi diyesin ana firdevs-i a'lâsın
Xosrov və Şirin, fəsil 105İkinci möbidə gələndə növbət,Dedi: o aləmi bir qəsrə bənzət,
Qəzəl 419مقررست و معین، برای اهل کمالهزار بانگ «تعالی »، هزار جام زلال
Surəti-həqqə, ey sənəm, bədri-rüxündür ayinəSurəti-həqqə, ey sənəm, bədri-rüxündür ayinə,Daş ola kim ki, surətin olmaya aşiq ayinə.
Qəsidə 64بتی سرو بالا و سرو سمنبرکه شمشاد دارد به برگ سمن بر
Özüm getdimsə ol kudə dili-qəmpərvərim qaldıÖzüm getdimsə ol kudə dili-qəmpərvərim qaldı,Səri-kuyində yarın bir fəqiri-müztərim qaldı.
Mənim Aydanım var, mənim Xəndanım var!..Günüm ki nəs gəlir,Qanım qaralınca,
Tərkibbənd 10رفتی و درد دل به جهان در گذاشتیخفتی و دستها همه بر سر گذاشتی
Keçsəydi xoş günüm gər o zülfi-siyah iləKeçsəydi xoş günüm gər o zülfi-siyah ilə,Hərgiz şikayət etməz idim suzi-ah ilə.