Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گفتمش زلف تو مأوایی خوش استگفت خوبان را همه جایی خوش است
Qəsidə 100تا مهر بر فروخت ببرج حمل چراغپر شمع و پر چراغ شد از لاله باغ و راغ
Xaki-Nəcəfi-Əşrəfə oldum vasilXaki-Nəcəfi-Əşrəfə oldum vasil,Səd şükr xudayə, feyz aldım kamil,
İnan, Xəndanİnan insanlara, Xəndan inanmaq başqanemətdir.
Rübai 14تن در غم تو همچو زه از کاستی استواندر تو چو دامن همه ناراستی است
Sənsiz yerim behişt ola, qəmxanədir mənəSənsiz yerim behişt ola, qəmxanədir mənə,Kim aşina deyil sənə, biganədir mənə.
Xəzansız çiçəklərDöyüş illərinin təcrübəsiniCavan nəsillərə ötürən oldum.
Qəzəl 167دارد به سر هوای رخت آفتاب همخون کرده خندهات به دل لعل ناب هم
Qəzəl 163در باغ چو بالایت سروی نتوان دیدنصد سرو فدا بادا هنگام خرامیدن
Qəzəl 1190قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای استروزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است
Rübai 66Zülfün camalını bəzəyir, ey yar,Əzəldən müvafiq yaranmış onlar.
Məntiqül-üşşaq, fəsil 47طبیبی با یکی از دردمندانبگفت آن شب که بودش درد دندان
Qəsidə 27Həzar şükr ki, yar oldu ruzigarə qəzaKi, qalmamış onun islahə ehtiyaci daha.
Sinün yüzüni görüp ölmeyem şehâ bu giceSinün yüzüni görüp ölmeyem şehâ bu giceLetâfetiyile anun bulam safâ bu gice
Xosrov və Şirin, fəsil 95Yenə Xosrov dedi: "Bu ulduz cirmiNəyə minmiş, söylə, bir kəs bilirmi?
Qəzəl 444جگر گر مست و دل گر مست و آه آتشین دارمخلاصی نبست جانم را، که عشقی در کمین دارم
Qəzəl 35نقش هستی رقم صورت کاشانه ماستمستی کون و مکان از می و میخانه ماست
Qəsidə 102دوشم شبی خجسته بد و مجلسی ظریفعیشی چو روح روشن و وقتی چو جان نظیف
Min üç yüz idi, əlliyə yetdi yaşımMin üç yüz idi, əlliyə yetdi yaşım,Kafur kimi qəmdən ağardı başım.
Yaylaqdaİldırım qopur, şimşək çaxırdı,Göy yamaclara yağış yağırdı.
Rübai 17دوش از چشمم سرشگ گلگون ره جستدر جام شراب ریخت صد قطره نخست
Əgər mən olsam, o geysuyi-müşkitər yerinəƏgər mən olsam, o geysuyi-müşkitər yerinə,Öpüb, qucub, sarılardım o şuxun hər yerinə.
Canlara candır QarabağŞöhrətin yer üzünə çoxdan əyandır, Qarabağ,Vurğunam hüsnünə mən xeyli zamandır, Qarabağ.
Qəzəl 165عجب باشد تن از جان آفریدنز گل خورشید تابان آفریدن
Qəzəl 1270Şişəmə yar tökməsə, gülgün şərabı neylərəm?!Ay camalım verməsə, hər gün əzabı neylərəm?!
Rübai 69Hər həftə o iki həftəlik qəmər,Gəlib Xaqanini yoxlardı səhər.
Qəzəl 47باد سهند بین که : برین مرغزارهاچون میکند ز نرگس و لاله نگارها؟
Qəsidə 29Mənim könlüm sədəfdir, sözlərimdir dürri-qəltani.Dənizdir elmim, Allah feyzidir neysan barani.
Bil gönülüm denizi taşa gerekBil gönülüm denizi taşa gerekDüşmen ura başım taşa gerek
Xosrov və Şirin, fəsil 97Xosrov yenə dedi: "Ey müdrik insan.Bütün sirrlər sənə əyandır, əyan!