Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Saqi, oxudum nəqli-Əbu-Qəbşanı,Taifdə Qusəylə etdigi sövdanı.
Füzuli bu ulu yurdun ulusuFüzuli bu ulu yurdun ulusu,Kim ondan konuşmaz könül dolusu?
Rübai 7مرا اندیشه ات خون در جگر سوختتمنای وصالت مغز سر سوخت
Qara zülfün o məhrüxsarə, ey gül, sayəban etmə!Qara zülfün o məhrüxsarə, ey gül, sayəban etmə!Hilalı zülməti-şəbdə bulud içrə nihan etmə!
Yaxşı ki varamAzərbaycanımda yaxşı ki, varam,Söz gülüstanımda yaxşı ki varam.
شمارهٔ ۲لاله ز رخسار تو گل چیده استغنچه به امید تو خندیده است
Qəzəl 127چو ترک من بگشاید بر ابروان کاکولهزار دل برباید به یک دم آن کاکول
Qəzəl 1181هر که غافل را نصیحت می کند دیوانه استخواب غفلت برده را طبل رحیل افسانه است
Rübai 60Ey tərsa gözəli, ey ruh bəxş edən,Sənə adi sənəm ad vermərəm mən.
Qəzəl 34دراز شد سفر یار دور گشتهٔ مافغان ازین دلی بیاو نفور گشته ما
Qitə 21Mənə pis söylədisə bir pis adam, incimədim,Məni, Allaha şükür, yaxşı bu dünya tanıyır.
Dem degül mi ki serv bâra geleDem degül mi ki serv bâra geleYârun ince bili kenâra gele
Xosrov və Şirin, fəsil 86Nikisa oxudu cadugər kimi,Rahəvi üstündə köklədi simi:
Qəzəl 439منت از دل بصد جان دوست دارممنت از جان بصد دل بردبارم
Qəzəl 21اگرچه چشمه نوش تو دارد آب حیاتدلیل ما خط سبز تو است در ظلمات
Qəsidə 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز
Bir gecə Əbu Ləhəb tapıb Kəbəyə əlBir gecə Əbu Ləhəb tapıb Kəbəyə əl,Ahuyi-tilanı sirqəd etdi o dəğəl,
Gərək oğul olan qorusun diliGərək oğul olan qorusun dili,Dilə xor baxanın qurusun dili!
Rübai 12ای دل بنشین که یار بر خواهد خاستدر کار تو دوست وار بر خواهد خاست
Mənə hərdən baxır ol sevgilim biganə-biganəMənə hərdən baxır ol sevgilim biganə-biganə,Qızıl qanlar içirdir könlümə peymanə-peymanə.
Cavab verməliyəmMən atayam, sən – oğul, xalqımın qarşısındaHər bir hərəkətinçün cavab verməliyəm mən.
Tarix 2پدر را پس از فوت دیدم به خوابکه میگفت با من بهشتی شدم
Qəzəl 157نیاید در قلم یارا حدیث آرزومنداناگر صد سال بنویسم بود باقی دو صد چندان
Qəzəl 1187صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است
Rübai 61Dad çəkdim hicrindən, xasiyyətindən,Sənin əllərində aciz oldum mən.
Qəzəl 36ای چراغ چشم توفان بار مابیش ازین غافل مباش از کار ما
Rübai 21Kərbəladə yatan hər halda ikən,Torpağa dönsə də düşməz dəyərdən.
Gözün ohıyile cigerüm kan dile değdiGözün ohıyile cigerüm kan dile değdiDahi ne atarsın çün ohun kandile değdi
Xosrov və Şirin, fəsil 93Söylə görüm, nədir ilk yaradılmış?Bu mənim ağlımçün pərdəli qalmış."
Qəzəl 440نه تنها من خراب و مست یارمهمه مستند در دار و دیارم