Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
یار ببازار کاینات برآمدنعره هیهات از جهات برآمد
Bənövşə zülfünü salmış gül üzrə ənbərin sayəBənövşə zülfünü salmış gül üzrə ənbərin sayə,Könül heyranü zar oldu bu reyhani-səmənsayə.
Qəsidə 173من آن کشیدم و آن دیدم از غم هجرانکه هیچ آدمئی نیست دیده در دوران
Padşahın məclis əhlinə sualıEtdi bir padşah məclisi-xas,Cəm idi bəzmdə əvamü xəvas.
Ana yurdOdum, közüm yurdum,Gülən üzüm yurdum,
Fələk istər sala daim məni, ey məh, cüda səndənFələk istər sala daim məni, ey məh, cüda səndən,Olurmu, çəksin əl aşiq, söylə, ey məhliqa, səndən?
Pərakəndə şeir 65(از رحم بر زمین نزد آسمان مرادارد بپا برای نشان این کمان مرا)
Qitə 230ای شده .خ... چپِ سلطانخ... راستیّ عالم هم
Rübai 46با یار ز نیک و بد نمیباید گفتهر شب بیتی دو صد نمیباید گفت
Qəzəl 302Budur illət səni mən güzgüyə oxşatmaram, cana!Səni gördükdə cismimdən əsər mən görmərəm əsla.
Huzâ-yı azze ve celi ger kulına yarı vireHuzâ-yı azze ve celi ger kulına yarı vireÜmîdim ol ki genezlig ile nigârı vire
Qəzəl 287چون ماه من از مشرق انوار بر آمدکام دلم از لمعه دیدار برآمد
Can eşqə düşdü, ey könül, yarəb, nədir tədbirimizCan eşqə düşdü, ey könül, yarəb, nədir tədbirimiz?Can neyləsin, biçarə, çün həqdən budur təqdirimiz.
Qəsidə 176مهر جانان چون روان اندر تن من شد رواناز تنم بیرون نیامد مهر او جز با روان
Xeyirsöyləməzin hekayəsiVarı bir xeyirsöyləməz nadan,Dilinə xeyir gəlməyib bir an.
ÜzeyirbəyAzərbaycan xalqının gözüdür Üzeyirbəy,Musiqi aləminin sözüdür Üzeyirbəy.
Olmuşam, ey gül, cəmalın şəminə pərvanə mənOlmuşam, ey gül, cəmalın şəminə pərvanə mən,Eşq tərkin qılmaram od içrə yanə-yanə mən.
Pərakəndə şeir 68مجنون کند فریب نگاهت غزاله رابوی خوش تو تازه کند داغ لاله را
Qitə 235در چنین علت ای طبیب مرامسهلی تازه ساختی هر دم
Rübai 53گل را، که صبا، مرغصفت بال گشادگفتی که: منجم ورق فال گشاد
Qəzəl 303Şümşaddır, deyim necə, ol sərv qamətin,Ağzın necə yumum, desəm əhli-məlamətin?
İy büt-i kallâş ive gel bizi bâzârî kılİy büt-i kallâş ive gel bizi bâzârî kılİve gel nâmûs tonından bizi tîz ârî kıl
Qəzəl 294چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داندسواد زلف سیاهت ستمگری داند
Dil bəri eylə, ey könül, keç qamudan ki, qamudanDil bəri eylə, ey könül, keç qamudan ki, qamudanEyləməyincə dil bəri, bulmadı kimsə dilbəri.
Qitə 26ملکان را ز آسمان کبودچون تو هرگز کریم و راد نبود
Aslan və qarışqa əhvalatıYay günü isti idi, bir aslanBir mağara içində oldu nihan;
Ana yurda yasaq olar ömürlükAna yurda yasaq olar ömürlükYad ellərdə, yad əllərdə qalanlar.
Ömrümü tükətdi bu zəmanə, ölürəm mənÖmrümü tükətdi bu zəmanə, ölürəm mən,Gəldim bu fəna dəhrdə canə, ölürəm mən.
Pərakəndə şeir 71لعل سیراب تو ترخنده به صهبا زده استنگهت زهر به سرچشمه مینا زده است
Qitə 256با دلم چشم از نهان میگفت کز مرگ عمادتا کی آب چشم پالائی که بردی آب چشم