Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ayşumuzun safâsı yoh nidelümHecrinün intihâsı yoh nidelüm
Qəzəl 328تا جهاندار، جهاندار جهان خواهد بوددل ما عاشق آن سرو روان خواهد بود
Könül sarayına mehri buraxdı ta tabiKönül sarayına mehri buraxdı ta tabi,Gözümdən oğru xəyalın oğurladı xabı.
Qitə 86هرگه که من از طلعت تو دور بمانمچون ماه ز روی خور بی نور بمانم
Gecə gördüm səni, ey afəti-dövran, yuxudaGecə gördüm səni, ey afəti-dövran, yuxuda –Ki, edərdin mənə yüz lütfi-firavan yuxuda.
Mutludur yurdunun eşqiylə dolan yurddaşlarMutludur yurdunun eşqiylə dolan yurddaşlar,Qəhrəman bir ulusun oğlu olan yurddaşlar.
Şərəfdir aşiqə ölmək yolunda cananınŞərəfdir aşiqə ölmək yolunda cananın,Əsiri birdəm olunca bəlayi-hicranın.
Qəzəl 145صبح از جانهای روشن یاد میآید مراشام از تاریکی تن یاد میآید مرا
Ərəbcə şeir 5Bağdada ruhum qayıtdı bir daha,Ərşə qalxdı məskəni, oldu hava.
Rübai 113چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرقزین پس همه پیش تو به چشم آیم و فرق
Qəzəl 348Çıxmayınca ta bədəndən eşq dərdilə bu can,Tərk qılmaz ruhumu sevdasının dərdi, inan!
Şol lahza ki bizden saru yârun nazarıdurŞol lahza ki bizden saru yârun nazarıdurCâna ne mahal ola ki bir ma-hazarıdur
Qəzəl 329هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بودخاطر اندر پی آن سرو روان خواهد بود
Ləbinə əhli-nəzər çeşmeyi-heyvan dedilərLəbinə əhli-nəzər çeşmeyi-heyvan dedilər,Gərçi uçmaq hurusu cümlə ana can dedilər.
Can nə lazımdır, əgər mənzuri-canan olmasaCan nə lazımdır, əgər mənzuri-canan olmasa,Bəsdi cananın xəyalı, qəm degil, can olmasa.
Atasız, anasız qalsam da, oğlumAtasız, anasız qalsam da, oğlum,Qanımda qaynayan gerçək inamdır.
Gəc baxsa kim ol mahi-cəmalə, gözü çıxsınGəc baxsa kim ol mahi-cəmalə, gözü çıxsın,Düşsün o da mən kimi bu halə, gözü çıxsın!
Pərakəndə şeir 147اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی استبه تن مباد سری کز هوای گل خالی است
Ərəbcə şeir 6Ey açılan sübh kimi parlaq olan mənim röyam!Şəfəq söküb, sübh açıldı, mən hələ də yuxudayam.
Rübai 115اطراف چمن ز مشک بوییست به برگگلزار زمانه را نکوییست به برگ
Qəzəl 351Nə etdim bilmirəm yarə ki, küsdü nazlı yar məndən,Gözündən düşmüşəm yarın, kəsibdir etibar məndən.
Gerçi ki her dilberün vardur gözinde bir nazarGerçi ki her dilberün vardur gözinde bir nazarBu hâzâr ki bir nazardan geçe kanı kimde var
Qəzəl 332صاحب قلاده اهل نزاع و غلو بودکارش نکو بود اگرش جست و جو بود
Mahi-tabandır üzün, ey afitabi-xavəriMahi-tabandır üzün, ey afitabi-xavəri,Təl’ətindən münfəildir şəmsü mahü Müştəri.
Güzərin düşsə dəri-dilbərə, ey badi-səbaGüzərin düşsə dəri-dilbərə, ey badi-səba,Yetir ərzim o güli-əhmərə, ey badi-səba!
Ulusun diliMərmiyə çevrilib qələm əlimdə,Efirdə səslənir ulusun dili.
Nə üçün hüsnünə, ey gül, belə məğrur oldun?Nə üçün hüsnünə, ey gül, belə məğrur oldun?Bivəfalıqda bütün aləmə məşhur oldun.
Pərakəndə şeir 151مرا به نیم تبسم خراب کرد و گذشتنگاه گرم عنان را به خواب کرد و گذشت
Ərəbcə şeir 7Budur, bir fars hicazlıyla yola çıxdı qol-qola,Kəsra dəxi çağrıldı ki, Nemanı salsın yola.
Rübai 120کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دلوین بار بیفگن که شکستی، ای دل