Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رایبر صحن سرایت به سر آمد، نه به پای
Işk ile ışkı içinde gönülüm âvâredürIşk ile ışkı içinde gönülüm âvâredürBaşdan ayağa değin yürek yolma pâredür
Qəzəl 394ز چشم گوشه نشینان نشان سودا پرسسواد زلفش از آشفتگان شیدا پرس
Üzündür məqsədim, qibləm, ləbindir abi-heyvanımÜzündür məqsədim, qibləm, ləbindir abi-heyvanım,Əya, sərvi-sərəfrazım, fəda olsun sana canım.
Hanı bir cövhər ola badeyi-səhbadən əvəz?Hanı bir cövhər ola badeyi-səhbadən əvəz?Mürdələr zində qılan kimdi Məsihadən əvəz?
Nə gərək bir oğul, gərək olmasaNə gərək bir oğul, gərək olmasa,Dünyada ərənlik çıxmaz hər əldən.
Məni görən kimi yarım özün kənarə çəkərMəni görən kimi yarım özün kənarə çəkər,Kənarə naz ilə biganəni dübarə çəkər.
Pərakəndə şeir 225کدامین سینه مجروح مهمان تو می گردد؟که شور حشر بر گرد نمکدان تو می گردد
Qəzəl 245چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
Qəzəl 409Bu diyar içrə mənə nə yar, nə qəmxar var,Heç nəyəm, bir kəs mənə qılmaz cahanda etibar.
Rübai 176ای خاک تو آب سبزه زار صافیتابوت تو سرو جویبار صافی
Yârun firâkı gökdeki bulıdı zâr iderYârun firâkı gökdeki bulıdı zâr iderGözüm nola hayâline la'li nisâr ider
Qəzəl 397دلی دارم ز سودایش پر آتشدلم گرمست و جان گرمست و سر خوش
Qəzəl 149مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمارساقیا این مست را پیمانه دردی بیار
Gəldi bahar, gəlmədi ol gülüzarımızGəldi bahar, gəlmədi ol gülüzarımız,Ya rəb, görüm xəzanə dönə novbaharımız.
Qara bayraqlarQara günlər yaşayırkən QarabağYurdumuzda qara bayraqlara bax!
Kimdə vardır, gözəlim, səndə olan cazibələrKimdə vardır, gözəlim, səndə olan cazibələrSənə dünyada məgər aşiq olan də qəm elər?
Pərakəndə şeir 239کسی چون چشم ازان رخسار آتشناک برگیرد؟که انگشت از اشارت کردنش چون شمع درگیرد
Qəzəl 275سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من
Bu, Leyliyə Məcnun güzərdə müqabil olduğudur və gün müqabilində hilali-mehri bədri-kamil olduğudurBir gün ki, bahari-aləməfruzVermişdi cəhanə feyzi-novruz,
Rübai 178تا چند گریزم و به نازم خوانی؟من فاش گریزم و به رازم خوانی
Yiründen turı gel sâkî bize sun tolu peymâneYiründen turı gel sâkî bize sun tolu peymâneKi ışkundan delü olan turımaz ahd u peymâna
Qəzəl 402بنده از دوست سئوالی بصفا کردم دوشقصه سر ترا چند بود این سرپوش؟
Qəzəl 250ای بر گل عذارت ریحان تر نوشتهوز مشک سوده نسخی بر گلشکر نوشته
Fərhad mənəm kim, belə şirinsüxənim varFərhad mənəm kim, belə şirinsüxənim var,Bir arizi gülgun, ləbi şəkkər-şikənim var.
Can AzərbaycanımızMeydan sulayan qurd kimi oğlanlarımız var,Qaplan südü içmiş dəli ceyranlarımız var,
O incə, nazlı baxışlar, o atəşin gözlərO incə, nazlı baxışlar, o atəşin gözlər,Həzin-həzin nə baxır, sanki aşiqin gözlər.
Qəzəl 241از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ماچون زمین شور از خود می تراود آب ما
Qəzəl 276ای صبح مرا حدیث آن مه کنای باد، مرا ز زلفش آگه کن
Bu, Leylinin anasına vəsiyyət etdigidir və dust yadı ilə dünyadan getdigidirMə'budinə ərz qıldı razın,Bildirdi könüldəki niyazın: