Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چو آن شیرین سخن این نامه بر خوانددر آن بیچارگی کردن فرو ماند
Bu mürde tene sencileyin rûh ele girseBu mürde tene sencileyin rûh ele girseGönlüm gibi gözlerüne mecrûh ele girse
Qəzəl 467در کعبه و بت خانه بجز یار ندیدیمدر گنج رسیدیم ولی مار ندیدیم
Düşdü yenə dəli könül gözlərinin xəyalinəDüşdü yenə dəli könül gözlərinin xəyalinə,Kim nə bilir bu könlümün fikri nədir, xəyali nə?
Ləbini açsa o gül məhfilə şəkkər tökülürLəbini açsa o gül məhfilə şəkkər tökülür,Ləfzi təkrar eləsə qəndi-mükərrər tökülür.
Bir daşBir daşa rastladım Qobustanımda,O daşa çevrilən gülüstanımda.
Soruşma halımı, ey dil, bu halım çox pərişandırSoruşma halımı, ey dil, bu halım çox pərişandır,Fəraqi-yardə əzbəs çəkib qəm, könlüm al-qandır.
Pərakəndə şeir 331قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرددامن دولت جاوید رها نتوان کرد
Qəsidə 105Qəm yemə, dünyada yoxsa həmdəmin, ol şadkam,Üzlətin təblini döydür, tut fələklərdə məqam!
Rübai 47تا چند مرا آتش دل تاب دهدرخت طربم بسیل خوناب دهد
Qəzəl 25به خرابات برید از در این خانه مراکه دگر یاد شراب آمد و پیمانه مرا
Ohuna uğrayan gönül selâmetdür selâmetdürOhuna uğrayan gönül selâmetdür selâmetdürTapundan ayru geçen dem nedâmetdür nedâmetdür
Qəzəl 472ما در دل و جان آتش سودای تو داریمو اندر دو جهان عشق و تمنای تو داریم
Ey müsəlmanlar, mədəd, ol yar pünhan ayrılırEy müsəlmanlar, mədəd, ol yar pünhan ayrılır,Ağlamayım neyləyim, çün gövdədən can ayrılır.
Dünyadə eşq qədrini huşyar olan bilirDünyadə eşq qədrini huşyar olan bilir,Azadəlik səfasını bidar olan bilir.
Ulayan bayquşu susdur ki, o bir kabusdurUlayan bayquşu susdur ki, o bir kabusdur,Qara kabusdur o, susdur onu, qardaş, susdur!..
Xalq arasında məni rüsva qılan bir yardırXalq arasında məni rüsva qılan bir yardır,Aləm içrə firqeyi-məhrulərə sərdardır.
Pərakəndə şeir 343دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتدچو رهروی که رهش بر سر دو راه افتد
Qəsidə 107Sübh qılıb Şərqdən bayrağını aşikar,Şöləsi o bayrağın şimşəyi xatrrladar.
Qəsidə 49Yenə ətrafə ətir saçmadadır badi-səhər.Açdı gülşəndə gülün qönçəsini pərdeyi-zər.
Qəzəl 30نمیرد هر که در گیتی تو باشی یادگار او راچراغی کش تو باشی نور با مردن چه کار او را؟
Işkından anun bu gönülüm olmadı hâlîIşkından anun bu gönülüm olmadı hâlîAndan berü ki gördi gözüm olmadı hâlî
Qəzəl 487ما عشق یار را بدو عالم نمیدهیمجامی ز دست دوست بصد جم نمیدهیم
Ey camalım ərşi-rəhman qabiə-qövseyn qaşınızEy camalın ərşi-rəhman qabiə-qövseyn qaşınız,Nəqşi-ma-əvha yazıbdır hüsnünə nəqqaşınız.
Hüsndə Yusifə düşməz edə canan ilə bəhsHüsndə Yusifə düşməz edə canan ilə bəhs,Ey əzizim, nə rəva qul edə sultan ilə bəhs.
Gerçək arzuAraz mənim can sirdaşım,Könüldaşım, ömürdaşım,
Yarın rəhi-eşqində könül qan ola, xoşdurYarın rəhi-eşqində könül qan ola, xoşdur,Hicrində gözüm hər gecə giryan ola, xoşdur.
Qəzəl 344ز بت چون پاک سازد بت شکن بتخانه ما را؟که می روید بت از دیوار و در کاشانه ما را
Qəsidə 111دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهارمشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار
Qəzəl 53Qəmi sinəmdə yer tutmuş, ürək pürxun ola, ya Rəb!Bu qəm qalsa əgər, dərdi-dilim əfzun ola, ya Rəb!