Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هر بامداد روی تو دیدن چو آفتابما را رسد، که بیتو ندیدیم روی خواب
Eyâ nigâr revâ mı be-hakk-ı nân u nemekEyâ nigâr revâ mı be-hakk-ı nân u nemekKi zâyi' ola senün yoluna yidügüm emek
Qəzəl 520عشق و معشوق و عاشق حیرانهر سه یکیست در طریق عنان
Görün ki, bəhri-məani nə qəsdi-can eylərGörün ki, bəhri-məani nə qəsdi-can eylər,Sifati-surəti-rəhmani xoş bəyan eylər.
Gəh soldurusan gülləri, sən badi-xəzansan.Gəh soldurusan gülləri, sən badi-xəzansan.Sən qaimi-bizzatsən, aləm hamı bilğeyr,
Yurd ulus cövhəridir bir oğulun bağrındaYurd ulus cövhəridir bir oğulun bağrında,Oğul olmaq ulu bir ad daşımaqdır, oğlum!
Könlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsizKönlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsiz,Biganə batdı matəmə, qaldı nişanəsiz.
Pərakəndə şeir 325اشک ما آتش حل کرده به دامن دارددانه سوختگان برق به خرمن دارد
Qəsidə 183Çəkdi qoşun qəm yenə əzm ilə, dövran ilə,Əbləq at altındadır bir belə meydan ilə.
Qəzəl 146Möhtaci-vüsalın, gözəlim, söylə kim olmaz?Müştaqi-camalın, gözəlim, söylə kim olmaz?
Qəzəl 53یا بپوش آن روی زیبا در نقابیا دگر بیرون مرو چون آفتاب
Zülfün ile ser-geşte vü gözünle alîlemZülfün ile ser-geşte vü gözünle alîlemAttâr lebünden nola dilerse alîl em
Qəzəl 523«کل یوم هو فی شان » چه نشانست و چه شان؟گرنه با ما سخنی دارد پیدا و نهان؟
Həsrət yaşı hər ləhzə qılır bənzimizi sazHəsrət yaşı hər ləhzə qılır bənzimizi saz,Bu pərdədə kim, nəsnə bizə olmadı qəmsaz.
O gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinO gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinÇıxıban bürcdən ol mahi-münəvvər gəlsin.
Sökülən dan yeri qanla siləcək qan yeriniSökülən dan yeri qanla siləcək qan yerini,Tökülən qanmı sanırsan sökülən dan yerini?!
Yarəb, tükəndi cəhl ilə səbrü qərarımızYarəb, tükəndi cəhl ilə səbrü qərarımız,Oldu ziyadə möhnəti-qəlbi-fikarımız.
Pərakəndə şeir 331قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرددامن دولت جاوید رها نتوان کرد
Qəsidə 184Dəhr qara süfrədir, el hamı mehmanıdır.Süfrəsinin yox duzu, bu, onun ünvanıdır.
Qəzəl 149Bəzək vaxtı baxarsa güzgüyə gül üzlü ol canan,Görər kirpiklərindən güzgünün köksündə yüz peykan.
Qəzəl 61اشک ما آبیست روشن در هواتخود به چشم اندر نیامد اشک مات
Cân meyli ho var idi tapuna haber ileCân meyli ho var idi tapuna haber ileBiri bege irişdi çü gördük basar ile
Qəzəl 526گر شیر نه ای، بگذر ازین بیشه شیرانکاغشته بخونند درین کوچه دلیران
Məndən üzün yaşırma kim, səcdəgahım oldurMəndən üzün yaşırma kim, səcdəgahım oldur,Seyr edərəm bu çərxi, xurşidü mahım oldur.
Kim ki, istər özünü sərvəri-əyyam eləsinKim ki, istər özünü sərvəri-əyyam eləsin,Dəri-meyxanəni öpsün, tələbi-cam eləsin.
Döndərir bayrama sanki yasınıDöndərir bayrama sanki yasınıGecə açdıqca siyah çadrasını.
Ey gül, dağıtma sünbüli-zülfün üzarına!Ey gül, dağıtma sünbüli-zülfün üzarına!Ahəstə şanə çək ki, tökülsün kənarına.
Pərakəndə şeir 343دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتدچو رهروی که رهش بر سر دو راه افتد
Qəsidə 202Altun sədəfdir, ya Günəş, xərçəngə böylə yar olub,Xərçəng isə pərvanətək qorxmaz, od ilə oynayar..
Qəzəl 159Girdbadın tozu, ey məh, demə örtüb bədənim,Oynadır torpağı da naləmin ahəngi mənim.