Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پرده بر انداخت ز رخ یار نهان گشتهٔ مانوبت اقبال برد بخت جوان گشتهٔ ما
Râh getür râh getür râh ferâhlar artururRâh getür râh getür râh ferâhlar artururHer kadehi ki içerüz gözi kadehler arturur
Qəzəl 508بیا، که عشق برافراخت سنجق سلطانبیا، که شهر شد ایمن ز حیله شیطان
Firqətin dərdi, nigara, bağrımı qan eylədiFirqətin dərdi, nigara, bağrımı qan eylədi,Ruzigar oldu müxalif, vəsli hicran eylədi.
Neylirəm gülzarı kim, sən gülüzarımsan mənimNeylirəm gülzarı kim, sən gülüzarımsan mənim,Sünbülüm, sərvim, gülüm, bağım, baharımsan mənim.
Sevməyən kimsəSevməyən kimsə nədir qüssə, nə anlar, gözəlim,Qüssə nə anlamayan kimsə nə anlar, gözəlim?!
Zülfün götür üzdən dedim, ol məh şəkə düşdüZülfün götür üzdən dedim, ol məh şəkə düşdü,Ayinə kimi könlünə, gördüm, ləkə düşdü.
Pərakəndə şeir 269امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافلکه تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد!
Qəsidə 165Ey, İsaya naib olan dodağı iki mərcan,Ey, atəşdən qüdrətilə abi-həyat yaradan!
Qəzəl 128Vəslin mənə novruz, gecəsi oldu müyəssər,Sanki o gecəm gündüz ilə oldu bərabər.
Qəzəl 44حلوای نباتست لبت، پسته دهانادر باغ گلی نیست به رخسار تو مانا
Bâde vir virme ömri bâda paşaBâde vir virme ömri bâda paşaSun ayağunı sırf u sâde paşa
Qəzəl 516دوست در مجلسست و جان در جاناین جرس از چه می کند افغان؟
Gəl, ey dilbər ki, müştaqam, səni görmək dilər könlümGəl, ey dilbər ki, müştaqam, səni görmək dilər könlüm,Qəmindən düşdü zar, istər vüsalından şəkər könlüm.
Ləbi-ləlin həvəsin, munisi-can eyləmənəmLəbi-ləlin həvəsin, munisi-can eyləmənəm,Salmanam gövhəri xak içrə, nihan eyləmənəm.
Yerə girmişlər üçünBorc almamış ömründə atan kimsədən, oğlum,Qaçmış tiyan altında yatan kimsədən, oğlum!
Gözətlərəm yolunu – yari mehriban gəlməzGözətlərəm yolunu – yari mehriban gəlməz,Rəqibə yar olub ol məhluqə, güman, gəlməz.
Qəzəl 280چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ماباده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما
Qəsidə 167Mənim Yəqubsifət könlüm qəm munisi olalı,Yusif kimi yerim olub tənha, qaranlıq zindan.
Qəzəl 139Könlümün cövr təmənnası var ol bədxudən,Yenə könlüm bu təmənnadadır ol ahudən.
Məntiqül-üşşaq, fəsil 51به بوی وصل بودم شادمانهچه دانستم که خواهد بودیا نه؟
Ahmedem kim ki bana sana yamanAhmedem kim ki bana sana yamanZâhirâ ol hilâf-ımilletdür
Qəzəl 518ساقی چو تو باشی، همه جا باده پرستانمطرب چو تو باشی، چه غم از نعره مستان؟
Gəlgil ki, səndən ayru müştaqə can gərəkməzGəlgil ki, səndən ayru müştaqə can gərəkməz,Müştaqə sənsiz, ey can, iki cahan gərəkməz.
Əzəldən çünki mən meyxareyi-bəzmi-ələst oldumƏzəldən çünki mən meyxareyi-bəzmi-ələst oldum,İçib vəhdət şərabından belə məxmurü məst oldum.
Özün öz köksünə qoydun bir daşÖzün öz köksünə qoydun bir daş,Uğrayıb təkliyə, qurdun bardaş,
Həqiqi olsa idi, sevgilim, məhəbbətimizHəqiqi olsa idi, sevgilim, məhəbbətimiz,Sevinc ilə yaşadardı bizi həqiqətimiz.
Pərakəndə şeir 290ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشدازین گلشن گل آن چیند که دستش زیر سر باشد
Qəsidə 171Rüsvay etmərəm özümü bir daha, çörək!Öz ruhuma odu edərəm mən qida, çörək!
Qəzəl 142Tiği-cövrünlə könül, var yeri, bərbad olsa,Şüşə əlbəttə sınar, düşməni fulad olsa.