Bəxtiyar Vahabzadə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İranda Azərbaycan xalqının milli varlığını danan, xalqımızı farslardan dönmə hesab edən "alimlər" peyda olmuşlar. Bunlardan biri də milliyyətcə azərbaycanlı olan Yəhya Zəkadır.*Özgə qapısına daş atan – azğın,
VaxtUşaqlığım,Gəncliyim,
MüəllifdənSovetlər İttifaqı dağılandan sonra arxivimi araşdırdım, gənclik illərindən yazmağa başladığım gündəliklərimi, çap olunmamış şeirlərimi varaqladım, keçdiyim yolları dəftər səhifələrində yenidən keçib həm fərəhləndim, həm də təəssüfləndim. Ona görə fərəhləndim ki, gənclik illərimdə də həqiqəti görmüş, ağı qaradan seçə bilmiş, duyğularımı, fikirlərimi qəlbimdə gizlətməmiş, müəyyən qədər yazıya köçürə bilmişəm. Ona görə təəssüfləndim ki, ömür yollarında büdrəmələrim də olmuş, duyğu və fikirlərimi açıq-aşkar və tam dəqiqliyi ilə yaza bilməmiş, zamanın tufanlarından ehtiyat etdiyim hallar da olmuşdur.O dəhşətli illərdə çapa verə bilmədiyim, yalnız yazmaqla təsəlli tapdığım bu şeirlər qəlbimin fəryadı - yəni, o zamanın ağrı, acılarıdır. 1950-ci illərdən Sovetlər İttifaqı dağılana qədər yazılmış və arxivimdə gizlədilmiş bu şeirlərin bir qismi ilk dəfə "Nağıl-həyat" (1991), "Ümidə heykəl qoyun" (1993), "Körpü çaydan uzaq düşüb" (1996) kitablarımda, tam halda isə 7 cildlik "Əsərləri"min 6-cı cildində (2003 "Sandıqdan səslər" başlığı altında çap olunmuşdur. Burada verilən şeirlər onların yalnız cüzi bir qismidir.
GəlirTarıma çəkilmiş simə bənzə sən!Titrə bir yarpağın titrəməsindən.
HəsrətYoxsan...Qəribə işdir
TəzədənBu şirin sevdaya düşəndən bəriNeçə yol ayrıldıq bir-birimizdən.
AzadlıqAzadlıq istəyirdin...İndi məndən uzaqda
KilidSən məni hamıya qısqandın, yetər.Nədir bu şübhələr, bu üzüntülər?
QocalmırQocaldır insanı, qocaldır zaman;Ürəyin atəşi, közü qocalmır.
DidərginBaşına haranın külünü töksünSinəsi əzabdan dağ-dağ didərgin.
İstanbulBosfor körfəzi...İki qitə
Ana diliDil açanda ilk dəfə ana söyləyərik biz,"Ana dili" adlanır bizim ilk dərsliyimiz.
Ağıl - gözYerin layları kimi,Göyün qatları kimi
ÜmidQorxmuram, düşmənim qoy min-min olsun.Neyləyər mənə?
Babamın koması"Kollu koxa " povestininmüəllifi İsa Hüseynova
Örtmə pəncərəni...Örtmə pəncərəni!..Necə? Sətəlcəm?
SatqınlıqSəhl-Sumbat Xalq qəhrəmanıBabəki düşmən əlinə verən.
Bəli əsəbiyəmMənə "əsəbisən" deyən - düz deyir.Mənim nöqsanımı demək istəyir.
Həm oğul, həm ataHamı adilikdən qalxıb ucalmaq,Hamı bu millətə ağsaqqal olmaq,
Dünyamı, mənmi?Uşaqlıq şəklimə hey baxıram mən,İllər xəyalımdan süzülüb keçir.
Çox imişXudunun əziz xatirəsinə*Usanıb şəhərin küy-kələyindən
Başqasının yasındaDərindir, qorxuludur sakit axan lal sular.Bir kəlmənin içində bəzən neçə söz yatır.
Nöqtəyə döndərərdimMən burdayam, sən orda...Yenə hicran, yenə qəm...
KəpənəkXatirələr*Emin Sabitoğlu bəstələmişdir
İşıq sürətiXəyalım yenə də öz səfərində,Onun söykək yeri dərdim, məlalım.
QızımŞəfiqə Axundova bəstələmişdir*Məhəbbətlə gülşən olub
Özümdən narazıyamTəbiətin könül açanMin rəngi, min səsi var.
Səadət nədir?Nəsir Sadıqzadəyə*Səadət nə demək?.. - bu sualla mən
Mənim şeirimƏbədi bir od kimi öz içindən közəribHey yanır şeirim mənim.
Təyyarələrİsmayıl Şıxlıya*Yerdən alıb öz gücünü