Bəxtiyar Vahabzadə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Asiya və Afrika yazıçılarınınDaşkənd müşavirəsindən təəssürat.
Dayan insan!İnsana od bağışladıPrometey!
Eksponat adamAyrı cür yaşadıq biz ömrümüzü,Adamlar korlanır, vallah, günbəgün.
QocalarÇənə əl üstündə, əl çomaq üstəQocalar əyləşir tin başlarında.
Təskinlikİlləri dən kimi zaman üyütdü,Ocaq heydən düşüb, köz qaralıbdır.
Tapmaq - itirməkBir eniş varsonunda
Ləzzəti - ağrısıGülün ləçəyində od varaq-varaq,Bilmirik hardandır bu rəng, bu ətir.
Layiqəmmi mən?Atalar sözləri öyüddür bizəYüz illər, min illər deyiləcəkdir.
Xeyir - şərTəbiət insana iki əl verib,Kiminsə əlindən tutub qaldıraq.
İki mühacirÖz Vətəninə mənsub olmayan şəxs insanlığa da mənsub deyildir.*V.Q.Belinski*
Unutqanlıq"Yadımıza belə gətirməzdik ki, ermənilər çox-çox əvvəl... hazırladıqları hədsiz-hesabsız bombaların hamısını bizim başımızda partladacaqmış... Bu sadədilliyimiz səbəbilə cümləmiz qonşu ermənilərlə yenə qədim sayaq üzrə sülhanə rəftar edib* *rahat və arxayın olmağı vəz və bəyan edirdik və bu surətlə millətimizin gözünü bağlayıb...uçuruma sarı hazırlayırdıq. İndi lazımdır ki, bunlardan ibrət alıb gələcəkdə aldanmamağa çalışaq".*Ömər Faiq Nemanzadə, 1906-cı il*
Vaxt aldanmadıQızıla mis qatdılar,bala - şəkər,
Vicdan xəstəsiyikA vicdan əzabım, üsyanəzabım, öldürmə məni.
MüəllifdənSovetlər İttifaqı dağılandan sonra arxivimi araşdırdım, gənclik illərindən yazmağa başladığım gündəliklərimi, çap olunmamış şeirlərimi varaqladım, keçdiyim yolları dəftər səhifələrində yenidən keçib həm fərəhləndim, həm də təəssüfləndim. Ona görə fərəhləndim ki, gənclik illərimdə də həqiqəti görmüş, ağı qaradan seçə bilmiş, duyğularımı, fikirlərimi qəlbimdə gizlətməmiş, müəyyən qədər yazıya köçürə bilmişəm. Ona görə təəssüfləndim ki, ömür yollarında büdrəmələrim də olmuş, duyğu və fikirlərimi açıq-aşkar və tam dəqiqliyi ilə yaza bilməmiş, zamanın tufanlarından ehtiyat etdiyim hallar da olmuşdur.O dəhşətli illərdə çapa verə bilmədiyim, yalnız yazmaqla təsəlli tapdığım bu şeirlər qəlbimin fəryadı - yəni, o zamanın ağrı, acılarıdır. 1950-ci illərdən Sovetlər İttifaqı dağılana qədər yazılmış və arxivimdə gizlədilmiş bu şeirlərin bir qismi ilk dəfə "Nağıl-həyat" (1991), "Ümidə heykəl qoyun" (1993), "Körpü çaydan uzaq düşüb" (1996) kitablarımda, tam halda isə 7 cildlik "Əsərləri"min 6-cı cildində (2003 "Sandıqdan səslər" başlığı altında çap olunmuşdur. Burada verilən şeirlər onların yalnız cüzi bir qismidir.
Nağıl - həyatAnam olsan belə, ay anam, xeyli,Səndən gileyliyəm, səndən gileyli...
Belə qalmazSabir demiş, "Biz ərlərik",İş yerinə
MüsavatZülmətlə savaşlarda zəfər çaldığı gündən,Qəlblərdə azadlıq odu yandırdı Müsavat.
Səbr elədikAçan gündən gözümüzüÜmidlərin laylasında
Lal - karDil açmada lallıq da gedər, karlığımız da.Çün lallığımız doğmuş idi karlığımızdan.
GəlirTarıma çəkilmiş simə bənzə sən!Titrə bir yarpağın titrəməsindən.
Gözün diliQara gözlər,Ala gözlər,
HəsrətYoxsan...Qəribə işdir
Sevə bilərimsə...Ancaq məhəbbətçün yaranmışam mən,Alammaz əlimdən bu haqqı kimsə.
Unutdurdun sən mənəXəyalınla, fikrinləHəmişə sərxoşam mən.
AzadlıqAzadlıq istəyirdin...İndi məndən uzaqda
Unudam gərəkAyrıldıq... güc gəldi bizə hücumlar,Ayrıldıq, usanıb tənədən, sözdən;
Gör necə güclüsənIYatmaq istəyirəm...
KəpənəkXatirələr*Emin Sabitoğlu bəstələmişdir
Mən ürək oğrusuAlıb keçmişini,əvəzində mən
Nağıl gecəmUlduzların diliyləNəsə danışır gecə.