Əhməd Cavad · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
“Boşluq diyarında çıx dolaş” deyə,Səni kim fırlatmış o dərinliyə,
Almasım üçünBir il bundan əvvəl bir səhər erkənGünəş üfüqlərə sırma düzərkən,
Aşiqin dərdiSoraraq yıldıza, Aya,Ararkən gözlərim səni;
BalalarımaAydın olsun gözləriniz,Gəldi bahar gülə-gülə!
Bən bulmuşamEy Tanrının cənnət uman qulları,Bən cənnəti bu dünyada bulmuşam!
DərdimQərib könül, yenə dərdim yüksəldi,Gördünmü keçmişin haldan gözəldir!
İdilboyu aclarıKimlərdir şu keçən səfil qafilə?Ovurdlar çökmüş, gözlər batmış yas ilə.
İmansızaQısqırılıb hürürsən ki: "Sənin bəndən nəyin artıq!"Qızma, dostum, elmə qalsa, bən də sənin günündəyim.
Qaspirinski üçünMilli sazlar çalır matəm... müsibət...Başdan-başa qan ağlayır bir millət!
QuşlaraYavaş uçun, nazlı quşlar, sizə mənim bir sözüm var,Doydunuzsa bu yerlərdən, kimə qaldı bu yuvalar?
MarşMillətimin tarixinə,Şan və şərəf əkməliyəm.
Milli marş(Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin himni)Azərbaycan, Azərbaycan!
Niyə gəlmədin“Mey”dən könül küsdü, sana sarıldı,“Gəldim ” deyib durdun, niyə gəlmədin?
Sevgi candan ayrılmazSevən könlüm sevdi səni,Sevgi candan ayrılmaz!
ŞeriməEy çürük ruhumda doğan nəşidə,Bən səni çox sevdim doğduğun gündə.
Of, bu yolBənim yolum yalançıGirdablarla dolmuşdur.
OyanDinlə, bir səs söylər sana,O “səs” sonin öz vicdanın.
Röyasını görmüşdümMən röyada nazlı yarınTellərini örmüşdüm.
Unudulmuş sevdaSoruyorsan: səni sevdaya salanNerdədir şimdi o qızlar gözəli?
Yaza xitabNovruz çıxıb taxtma,Güllər düşüb baxtına.
Şəhla gözünü etsəm əgər bir də ziyarətŞəhla gözünü etsəm əgər bir də ziyarət,Qurban edərəm kəndimi, dərbari - kərəmdə.
Azərbaycan, AzərbaycanDağlarının başı qarlı,Sinəsi yaşıl ormanlı!
Beş il sonra“Ay qardaşlar, verin, verin!Əvəzini Allah versin!”
Bən kiməmSoranlara, bən bu yurdunAnlatayım nəsiyəm:
BismillahAtıldı dağlardan zəfər topları,Yürüdü iləri əsgər, bismillah!
Çoban qızıBəzəndikcə çiçəklərlə, ey çoban qızı,Nə cənnətdir sığındığın dağların qoynu?
DönürEşqindən güc alıb bu ilhamım da,Duyğular qəlbimdə sellərə dönür!
GəlməAlbərk təkrar Bakıya galəcəklərixabəri çıxdığı vaxt söylənilmişdir.
Gözünə döndüyümUğurlu günlərindir,Yolların açıq, aydın.
GürcüstanMən ömrümün ən canlı,Ən çılğın çağlarında;