Məhəmməd Füzuli · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Müshəf demək xətadır od səfheyi-cəmalə,Bu bir kitab sözdür, fəhm edən əhli-halə.
Olur rüxsarına gün, ləlinə gülbərgi-tər aşiqOlur rüxsarına gün, ləlinə gülbərgi-tər aşiq**,Sənə əskik deyil, göydən yağar, yerdən bitər aşiq.
Ey qübari-qədəmin ərşi-bərin başinə tacEy qübari-qədəmin ərşi-bərin başinə tac,Şərəfi-zatinə ədnayi-məratib me’rac.
Xəm açıldıqca zülfündən bəlavü möhnətim artarXəm açıldıqca zülfündən bəlavü möhnətim artar,Bihəmdillah ki, ömrüm uzanar, cəm’iyyətim artar.
Fəğan kim, bağrımın ol lalərüx qan olduğun bilməzFəğan kim, bağrımın ol lalərüx qan olduğun bilməz,Cigər pərkaləsində daği-pünhan olduğun bilməz.
Bu gün tiğin çəkib, çıxmışdır ol namehriban sərxoşBu gün tiğin çəkib, çıxmışdır ol namehriban sərxoş,Saqın, ey rəhm edən caninə kim, bilməz aman sərxoş.
Xəlqə xublardan vüsali-rahətəfzadır qərəzXəlqə xublardan vüsali-rahətəfzadır qərəz,Aşiqə ancaq təsərrüfsüz təmaşadır qərəz.
Gördüm ol xurşidi-hüsnün, ixtiyarım qalmadıGördüm ol xurşidi-hüsnün, ixtiyarım qalmadı.Sayə tək bir yerdə durmağa qərarım qalmadı.
Xəlqə ağzın sirrini hər dəm qılır izhar sözXəlqə ağzın sirrini hər dəm qılır izhar söz,Bu nə sirdir kim, olur hər ləhzə yoxdan var söz.
Bana badi-səba ol sərvi-gülrüxdən xəbər verməzBana badi-səba ol sərvi-gülrüxdən xəbər verməz,Açılmaz qönçeyi-bəxtim, ümidim nəxli bər verməz.
Gəl, ey rahət sanan əsbab cəmin, qılma nadanlıqGəl, ey rahət sanan əsbab cəm’in, qılma nadanlıq,Təriqi-fəqr tut kim, fəqr imiş aləmdə sultanlıq.
Üzünü güzgüyə qeybətdə oxşadan qafilÜzünü güzgüyə qeybətdə oxşadan qafil,Toxunsa üz-üzə olmazmı ara yerdə xəcil.
Tənimdə zəxmi-tiğin çeşmi-xunəfşanə bənzətdimTənimdə zəxmi-tiğin çeşmi-xunəfşanə bənzətdim,Oxun kim, səf-səf ətrafındadır, müjganə bənzətdim.