Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Neçə illərdir səri-kuyi-məlamət bəkləriz,Ləşkəri-sultani-irfaniz, vilayət bəkləriz.
Nə mülkü mal mənə çərx versə, məmnunəmNə mülkü mal mənə çərx versə, məmnunəm,Nə mülkü maldən avarə qılsa məhzunəm.
Həyat sərf edübən, dərd qılmışam hasilHəyat sərf edübən, dərd qılmışam hasil,Sirişki-alü rüxi-zərd qılmışam hasil,
Əzizi-həq həsədi-düşmən ilə olmaz xarƏzizi-həq həsədi-düşmən ilə olmaz xar,Həsud hiyləsi iqbali eyləməz idbar.
Vermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinəVermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinə,Salmış şikəst sərv qədi gül budağinə.
Əhməd bəyə məktubŞükr kim, rə'yimcə dövran etdi çərxi-çənbəri,Tale' oldu feyz bürcündən səadət əxtəri.
Bayəzid Çələbiyə məktubƏtəni kitabün bəl riyazün münəvvərün. Lə-qəd zadəni min novrihin-nuru-fil-bəsəri. Misalün bi hüsnil ehtimami müsəvvərün əla-əltəfil-əlvahi-fi əhsənis-süvəri. Süturün kə-əflakin işarətüha'-şühubi. Xütutün kə-əc'sannin ibarətüha əz-zəhrü. Fə-fi külli nəsrin minhu kənzün minəl-müna. Və fi külli nəzmin minhü iqdün minəd-dürəri. Səhifətün imhəvət fiha fünunü'l-ma'arifi və hədiqətün unş'ət minha qüsunül-avarifi, mürəttəbətün bi təvşihis-sənayi kəl-beytü-mə'muri və müzəyyənətün bi-tərşihi'1-bədaye'i k'ər-rovzi'1-məm-turi, vərrədə vurudüha hida iqən'n-nəvaziri və həllət bibülümihə's səmmrətü fi'z-zəma'iri. Təəlləmə minha sü'ü-l amali və zalə və tərənnəmə fiha lisanü'1-hal və'lməqali Baz əbri səbzeyi-pəjmürdeyira ab dad.Növbahari xari-xüşkira güli-sirab dad.
Bu, saqiyi-bəzmə badə üçün xitabdırSaqi, kərəm eylə, cam gəzdir!Durma, qədəhi müdam gəzdir!
Bu, Məcnuna anası pənd verdigidir və bustani-məlamətdən xari-nəbamət dərdigidir"Key rahəti-canü nuri-didə!Fərzəndi-yeganeyi-güzidə!
Bu, Növfəlin Məcnunla müqəddimeyi-ixtilatıdır və ol cəvahiri-pakdan inbisatıdırSaqi, yenə qəsdi-can edər qəm,Ver cam ləbaləbü dəmadəm!
Bu, Leylinin Məcnun ətvarına təhsinidir və hüsni-e'tiqadına hüsni-yəqinidirLeyli dedi: "Ey vücudi-kamil,Qürbi-Həqə ismət ilə qabil!
İstərəmYandı canım hicr ilə, vəsli-rüxi yar istərəm,Dərdməndi-firqətəm, dərmanı-didar istərəm.
Ney ilə söhbətBir gün oturub başda fərəh, qəlbdə min raz,Meyli ürəyim Neylə məni eylədi dəmsaz.
Tar və çəng ilə söhbətMəclis quraraq bir gecə bir eyş sayağı,Nur səpmiş idi hər tərəfə badə çırağı.
Yüksəlir göylərə, ey mah, fəğanım sənsizYüksəlir göylərə, ey mah, fəğanım sənsiz,Nəyə lazımdı keçir ömrü zəmanım sənsiz.
Saqinamə, fəsil 3شبی بود در سر مرا ذوق میمذاق میام کرد دمساز نی
Müsəddəsمنم بلبل گلشن آشناییبغربت گرفتار دام جدایی
Qəsidə 5کشید شاهد گل را صبا ز چهره نقابنقاب روی زمین گشت سبزه سیراب
Qəsidə 9خیز ساقی که بهار انجمن بزم آراستز چمن بوی گل و ناله بلبل برخاست
Məni candan usandırdıMəni candan usandırdı, cəfadən yar usanmazmı?Fələklər yandı ahimdən, muradım şəmi yanmazmı?
Heyrət, ey büt, surətin gördükdə lal eylər məniHeyrət, ey büt, surətin gördükdə lal eylər məni,Surəti-halım görən, surət xəyal eylər məni.
Saqinamə, fəsil 12بیا ساقی آن جوهر بی بدلکه در نشاه اوست فیض ازل
Saqinamə, fəsil 13شبی داشتم صحبتی چون ارمنه اندوه ره داشت آنجا نه غم
Saqinamə, fəsil 16خیز ساقی، بساط می برچینمی به مستان مده زیاده ازین
Qəbrim daşına kim, qəm odundan zəbanədirQəbrim daşına kim, qəm odundan zəbanədir.Tən oxun atma kim, xətəri çox nişanədir.
Qəsidə 37سرم فدای تو ای خامه خجسته خصالغزال مشک فشان طایر معنبر بال
Ey xoş ol günlər ki, rüxsarın mənə mənzur idiEy xoş ol günlər ki, rüxsarın mənə mənzur idi,Çeşmi-ümmidim çiraği-vəsldən pürnur idi.
Rübai 61ای ریخته خونم بدو چشم خونریزناکرده ز خون ناحق من پرهیز
Rübai 62تن سوخت دلم مایل یارست هنوزبنیاد محبت استوارست هنوز
Zülfi kimi ayağın qoymaz öpəm nigarımZülfi kimi ayağın qoymaz öpəm nigarım,Yoxdur onun yanında bir qılca etibarım.