Məhəmməd Hadi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nuri-vəfamıdır nigəhindən uçan ziya?Gözlər könül açılmaq üçün gül dodağını.
Əksi-ənini-vətənBu gündə ağladır afaqı ahü vayi-vətən,Cahanı titrədiyor növhənövü nəvayi-vətən.
Qızlar bağçasıİştə bir aliheyi-hüsnü cəmal,İştə bir malikeyi-fəzlü kəmal.
Yazıq millət!Səfalət bizdə, zillət bizdə, hər dürlü bəla bizdə,Əcanib pazpərvərdi-ğina, rəncü əna bizdə.
Bir mütəəllim rəfiqimin fotoqrafına qarşı söylənmişdir[Rəşad]! Ey mayeyi-arami-canım!Sənə ayinədar olmuş cinanım.
Qələm nə söyləyir?Eşit, millət, qələmdən bir hekayət,Cidalıqdan qılır çox-çox şikayət.
Mənaziri təbiətBaxılsa eyni-həqbin ilə aləm Turi-Sinadır,Giyahi-mövcəzən ahəngi-lahutilə guyadır.
Gül, sevdiciyim, gül!Huri-hürriyyətə*Dil istər ibtisamını, gül, ey nigar, gül!
Məhəmmədəli şahın qulağına azani-intibahSəhneyi-İranı döndərdin bəla səhrasına,Əzmü qəsd etdinmi “şahim!” mülkünün ifnasına?
Əfkari-pərişan, ya ki təraneyi-təhəyyüranəBu dəhrdə ismi-bimüsəmma –Hürriyyətü ədldir, müsavat.
Məşriqdən bir sədaQaranlıqdan çəkək əl, gər ziyayi-nur lazımsa,Edək dəryad əsayi-ictihadı Tur lazımsa.
Lövheyi-təsviri maarifVətən övladı! Ha qeyrət qılın təhsili-ürfani,Qalan mə'naydır ancaq, bu nəqş, əlbət, olur fani.
Bir iştikayi-möhriq... Çeşmi-ədəb bu gün ədəbiyyata ağlayırTofiq Fikrət bəyə*Şe'rin üfüqlərində bu gün bir sədayi-lal,
Amali-tərəqqiHəqiqi arizumuz intizami-hali-millətdir,Məsaimiz bütün məsrufi-istikmali-millətdir,
Asi şe'rlərEy üqdəsi açılmayan əsrari-kainat,Ey anlaşılmayan əzəli validi-həyat!
Xəluqun pədəriS.Səbur bəradərimə*Şe'rin, ədəbin nasiyeyi-şə'şə'ədari,
Qanlı sətirlər və qaileyi-həyatHüseyn Rza bəradərimə*Hərbin yenə bir əjdəri-xunxarı dirildi,
Fəzilət sahibləriMustafa Sübhi bərədərimə*1
Açıq və aydın düşüncələr“Parlaq yaz!” deyənlərə*Deyirsiniz mənə: “əş’arı gəl açıq söylə,
Tamaşayi-riqqətəngizDün bir kişi, varlı bir adəm, qürurkar;Vəchində kibrlər oluyordu şəramisar...
Bədbəxt kor çocuqKarpat xatirələrindən*Dünya üzünə gəldiyi hala iki ildir,
Həyati-hazirəmizin ilhamlarıBaşdan-başa bir kölgə bürünmüş kimi aləm,Üzlərdə nümayan oluyor sayeyi-matəm.
Şe'r inciləriFirişteyi-ilhamə*Gözəlliyin sənə bəxş eyləmişdir istiğna,
Beşikdən məzara qədər bəşərin əhvalıBir xeyli zaman tifl yatar həbsi-şikəmdə,Ordan atılır dəhrə xilas olduğu dəmdə.
Aləmi-müsavatdanRuhülqüds təbiətimə*Ey təb'i-vəsi'im, səni sığdırmayır aləm,
Hekayeyi-eşqEşitdim mən ki, Məcnuni-diləfkar –Olunca mövti-Leyladən xəbərdar,
Xosrovun Şiruyəyə nəsihətiGözün yumduğu dəmdə Xosrov, şu zat –Ki, yə'ni edən gündə tərki-həyat –
Bir iranlının lisanındanBu yük altındakı bir insandır,Milləti-dağidari-İrandır.
İsmət, yaxud Əfif olan zatların xəsailiKimsəyə qılmaz təməllüq həqpərəstan nan üçün,Çaki-ismət eyləməz alicənaban nan üçün,
Təbriki-eydi-əzhaBəşarət, əyyühəl-ixvan, bu gün bir eydi-zişandır,Könüllər, ruhlər nəvvari-ülviyyətlə rəxşandır,