Məhəmməd Hadi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Olub əfradi-millətdən bu gün təşkil bir məclis,Nə dadlı meyvəpərvərdir görün bustani-hürriyyət,
Biz nə haldayıqƏcanib qıldı hər bir karın itmam,Biz isək əski tasdır, əski həmmam.
Faciəyi-həyatımızdan bir pərdəMəzaci-xəlq olmuş münhərif mizani-səhhətdən,Təcavüz eyləmişdir hali-ümmət istiqamətdən.
Ləyali-vüsal, yaxud keçən gecəBu şəb o dilbər ilə bağzari-ülfətdə –Gözəl-gözəl qonuşurduq, nə dadlı söhbət idi!
İranın hürriyyət qəhrəmanlarınaFəcri-zəfərdə gülüyor intibah,Tiği-fütuhat ilədir inşirah.
Təsviri-məhəbbət, yaxud vərəqi-eşqü məvəddətKönlüm cəhimi-eşq, zəbanim zəbanədir,Şe'rim odur ki, qəlbi yaxar, müriqanədir.
Ədvari-təcəddüd, əs'ari-inqilabTutmuş bütün əvalimi tufani-inqilab,Dəhhətnümuni-hövldür ümmani-inqilab.
Mizani-əqvamBir ləhzə açıb dideyi-insafü mürüvvət,Qıl aləmi səncideyi-mizani-həqiqət.
Mə'şuqəməVəhşi baxışın göstəriyor qaçmağı, ammaBu vəhşəti tərk eylə, rəfiqin mədənidir.
Bir zöhreyi-həyatın üfulüAldım xəbəri-mövtünü, ey cövhəri-yekta,Əş'arımı, əşkabım ilə eylədim inşa!
Təraneyi-qəmpərvəranəCahanə gəlmədən məqsəd nədir insanə, bilməm ki?Həqiqətmi bu xilqət, yoxsa bir əfsanə, bilməm ki?
Şair, hücreyi-iştiğalı və düşüncələriKiçikcə bir oda içrə zavallı bir məxluq –Yaşar... və çox gecələr olduğu otağı soyuq.
Tofiq FikrətəŞe'rin, ədibin nasiyeyi-şə'şə'ədari,Dilsiz vətənin bir fəmi-ilhamnisari.
Pəyami-dilaramNisaiyyuna işarət*İstanbulda cinsi-lətif darülfünuna qəbul edilir.*
Zamanın məzhəkələrindənŞairlərə ithaf*Qəlp pula döndü həp ilhamımız,
Yadi-vətən...Şirvanda "Nicat"*Hacı İbrahim qardaşıma ithaf*
Qış günlərində odlu fəğanlarHəmişə yaxşılıq baş verməli insan olanlardan,Yamanlıq sadir olmaz rəhbəri vicdan olanlardan.
Hər gülşəndən bir çiçəkNuhun nübüvvətin edər inkar əhli-cəhl,Gavə sitayiş etməyi ürfan hesab edər.
Əlvida, yaxud acı bir iqrarAh, bədməstü xərabız cümləmiz bir camdən,Min günəş doğsa, oyandırmaz şəbi-övhamdən.
Ah, kimsəsiz vətən!Ey ateşi-cəhalətə büryan olan vətən!Pirayeyi-ülumdən üryan olan vətən!
İnsan nə ilə mükərrəm olur| vikipediya_keçidi =| vikisitat_keçidi =
Əş'ari-pərişan, yaxud solğun çiçəklərDəryadə kəfü mövceyi-cuşan pərişan,Qə'rindəki əsdafi-dürəfşan pərişan.
Rəhgüzari-mətbuatda lövheyi-şəfqət, yaxud üç zavallıNədir bu lövheyi-şəfqət ki, rəhguzardədir?Nədir o xətti-mihən səfheyi-üzardədir?
QələməƏla, ey bülbüli-ürfan, vətən bağında fəryad et,Qon övraqi-fünunə, nəğmeyi-milliyyə inşad et.
Bir işsizin qış düşüncələri"Ana dili gərəkdir" deyənlərəİştə bir yoxsul... oyləcə düşünür:
Timsali-məlal, hüsni-məhzunDün gedirkən yolumda gördüm ki, –Bir gözəl hüzndari-möhnət idi.
Aşiqi-giryan, cənani-xəndanA.Səhhət qardaşıma ithaf*1
Ümid səhneyi-tamaşayi-həyatın ruhudurMən bir günəşəm, yerdə əyandır ləmə’atım,Şe’rimdə parıldar duruyor çöhreyi-zatım.
Hüsni-qalib və hüzni-cazibHüznafərin şairimiz A.Şaiq bəradərimə*Keçən gün idi gəzirdim, sataşdı gözlərim, ah, –
Cəhalət zənciri və kor gözlü rəhbərZənciri-cəhl, məhbəsi-övham içində, ah, –Qalmışlara nasıl görünər fəcri-intibah?