Həkimə Billuri · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Təbrizdə şayiə yaymışlar ki, mən ölmüşəm*Çaylar kimi bulanma sən,
AnaBaxıram surətinə, solğundur,Baxışın qəmli, gözün dolğundur.
VətənHalını soruram dağlar dalından,Ürəyim alışır bu əhvalından.
Şərq qadınıMən az görməmişəm ağlayanda sən,Başına qaralar bağlayanda sən,
Azadlıq baharıBahar gəlir, nə qədər sevimlidir bu bahar,Azadlıq, bu baharda sənə ümidimiz var!
Danışır anamSən qürbətdə qalalı,Qürbəti sevmişəm mən.
BayatılarGözəlim ana Təbriz,Yaralı sona Təbriz,
Səndən uzaqlardaSəndən ayrıldığım on gün olsa da,Lakin hər günümü bir il sanmışam.
GəlGəldin, darıxırdım, açıldı könlüm,Yenə də göylərdən ay baxanda gəl,
MəhəbbətBahar gələndə dağlara həyat gələr,Çöllərdə lalə bitər, çəməndə nilufər,
Səhər, günorta, axşamNə gözəldir səhərin şəfəqləri yananda,Əvəzsizdir kainat təbiət oyananda,
ŞerimÖmür günlərim kimiAğlı, qaralı şerim,
Mən gülmək istərəmMən gülmək istərəm, çəkil, ey kədər!Çəkil pəncərəmdən, çəkil, ey duman.
Dünya xali deyilDünya xali deyil, inanıram mən,Sən əsl insanı ilk gündən tanı.
QocalıqHər gün səhər o, aynanın qabağında dayanardı,Surətinə, camalına baxıb bir də inanardı:
Dağılmış dünyamda dünyam var...“Anam Təbriz mənə gəhvarədə söyləyərdi, yavrum, bil,*Sənin qalmış o tayda xallı, telli bir xalan vardır.*
AzərbaycanımHaraya getsəm də gözüm səndədir,Şerimin axarı, sözüm səndədir,
Azadlıq yolunun yolçusuyam mənAzadlıq yolunun yolçusuyam mən,Səninçün ağ günlər gəzirəm, Vətən
MənəmMeşələr payızda saralıb-solar,Baharda yarpağı tökülən mənəm.
Haralısan?Haralısan soruşanlara*Qırx ildir vətəndən aralıyam mən,
DostlarDostlar, sizdən ayrılandaMən özümdən ayrılıram.
Bir çinar gözləyir məniQuşa sərhəd yoxdur, kaş quş olaydım,Arazı uçaraq keçmiş olaydım.
Mən dəMən də bir şairəm sinəsi dağlı,Ayrılıq nəfəsli, hicran soraqlı.
Mənim anamGetdin bu dünyadan həsrət, nigaran,Getdin ürəyində ayrılıq dağı.
Mənim çiçəyimMən əməl bağında bir gül əkmişəm,Onun zəhmətini özüm çəkmişəm.
MəktubQafar Kəndliyə*Səfər bir ay olar, beş ay, bir il, bəs
BakıBakı, doğma vətənimsən,Qızılgüllü çəmənimsən.
Başına dolanımBaşına dolanım, dönüm, ey Vətən,Necə də yormuşdur xəzan, qış səni.
Ömür günəşimMəni sevirsənsə özünü qoru,Qoru həyatını bir inci kimi.
Ətrin bənövşə ətrinə bənzər, sevimli yarƏtrin bənövşə ətrinə bənzər, sevimli yar,Hicranda şəmtək ürəyim od tutub yanar.