Həkimə Billuri
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Getdin bu dünyadan həsrət, nigaran,Getdin ürəyində ayrılıq dağı.
SürgünYenə dalğalanır ürəyimdə kin,Ah, dostlar duysaydı ürəyimdəkin...
O günün arzusuylaSaçlarıma dən düşür,Deyəsən erkən düşür.
Mənim çiçəyimMən əməl bağında bir gül əkmişəm,Onun zəhmətini özüm çəkmişəm.
Başına dolanımBaşına dolanım, dönüm, ey Vətən,Necə də yormuşdur xəzan, qış səni.
BaxmaÜreyim qan ağlar hər səhər-axşam,Sən həmişə gülən üzümə baxma!
Danışır anamSən qürbətdə qalalı,Qürbəti sevmişəm mən.
BayatılarGözəlim ana Təbriz,Yaralı sona Təbriz,
Ömür günəşimMəni sevirsənsə özünü qoru,Qoru həyatını bir inci kimi.
SevgilimUlduzlar göylərdə qatar-qatardır,Qəlbimdə dil açan xoş arzulardır.
Saqi xumari-eşqəm, bir mey gətir, amandırSaqi xumari-eşqəm, bir mey gətir, amandır,Həsrət və intizarəm, halım yenə yamandır.
ŞerimÖmür günlərim kimiAğlı, qaralı şerim,
İstərəmİstərəm bu dünyada elə ömr eləyim ki,Hərarətim günəş tək məndən sonra da qalsın.
Mən gülmək istərəmMən gülmək istərəm, çəkil, ey kədər!Çəkil pəncərəmdən, çəkil, ey duman.
HardasanAnamla sevincim axşam itəndə,Məni səhər çağı tapdı iztirab.
SənsizəmBağa girdim, qəlbim açılmadı,Çəmənə üz qoydum, ətir saçılmadı.
Öz-özünə bitən güllərTəbriz küçələrində gəzir bir dəstə uşaq.Səhərdən axşamadək gəzir, dolanır, ancaq
QocalıqHər gün səhər o, aynanın qabağında dayanardı,Surətinə, camalına baxıb bir də inanardı:
Sevdiyim insanlarÜrəyimin həmdəmidir,Mənə könül məlhəmidir,
Bu, haman qılıncdır?“Azərbaycan xalqı parçalanmış xalqdır”*İqor Belyayev*
QarabağımQarabağım,Qara sözün kim yazmışdır taleyinə?
Mənim ürəyimDurna qatarından üzülüb düşən,Yaralı durnadır mənim ürəyim.
DostlarDostlar, sizdən ayrılandaMən özümdən ayrılıram.
Bir çinar gözləyir məniQuşa sərhəd yoxdur, kaş quş olaydım,Arazı uçaraq keçmiş olaydım.
Apar məni o yerlərəApar məni o yerlərə,O yerə ki, sevinc, gülüş
VətənHalını soruram dağlar dalından,Ürəyim alışır bu əhvalından.
Necə gülüm?Dostum, deyirsən ki, gül, həmişə gül!Səni sağaltsa da gülüş sağaldar.
MəktubQafar Kəndliyə*Səfər bir ay olar, beş ay, bir il, bəs
Mənim xalqımXalqımı çox sevirəm, çox.Ona mənsub olduğum üçün yox,
Yadıma düşdüYenə vətən həsrəti yaxıb yandırır məni.Bəzən şirin yuxudan o, oyandırır məni.