Məmməd Araz · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gözəllər aşiqi az olmamışam,Hamısı yan keçir indi yanımdan;
Ana yaşıDaha gəlməyəcək anamın səsi,Mənə də taleyin yumruğu dəydi.
Məhəbbət körpümüz(«Naməlum qadına məktublar»dan)*Bizim faciəmiz qəhqəhəli qəm,
Sabahın imtahanıDünən mənə neçə-neçə xəzinəninaçarını bağışladı.
Ölüm məni nişan alır...Ölüm məni nişan alır,Gündə neçə dəfə.
Sən ötür məniBu səhər qatara ötürdü məniÖz ayaq izlərim, öz ayaq səsim.
Bu yerlər, o yerlərBudur, uşaqlığım keçən o yerlər,Çadırdaş ətəyi, Nursu bulağı.
Bir axşamın balladasıEy ilham pərisi, varsansa əgər,Bu axşam üstümə qanadını gər,
İtlərİtlər qar üstündə həvirləşirlər,İtlər oynaqlayır, süpürləşirlər.
Azərbaycan – dünyam mənimAzərbaycan – qayalardabitən bir çiçək,
Dağ çayına oxunmuş məktubRəsul Həmzətova*Bu torpağın adətidir min ildən bəri:
Dağlara çağırışMusa Yaquba*Şair, qayalara, dağlara söykən,
Qarabağ düzüBu gün mənim dənizimdiQarabağ düzü,
Ömrümün suayrıcındaUçuq bir dəhnədən suyu sovulmuş,Dəni qarışqaya, quşa yem olmuş,
Babək qılıncıBallada*I**
QəfilBir haray yuxuma güllə boşaltdı,Bir duyğu səsiymiş oyadan məni, –
Bayram çiçəkləri(Qızımın nəğmələri, Qızım Şəlaləyə)*Salam, salam, ay çiçəklər!
Bir ilƏli Kərimin xatirəsinə*Eh, dünən incəldi qəlbimiz
Yollarda yazılmış şerlərdənBir başdaşı görürəm;sətir-sətir qazılır;
Biri mənə şair dedi...Biri mənə şair dedi,Dondum yerimdə.
Çinarla söhbətQoca çinar, bu səs məni bezdirdi, əzdi,Otağımı, yatağımı haraya dartım,
YuxuQəribə bir yuxu gördüm bu gecə mən,Qopub qaçmaq istəsəm də
Şəhriyar gəlmədiBu şer çoxdan – böyük Vaqifin anadan olmasının 250 illiyini bayram etdiyimiz ildə, son təntənə günündə, bir axşamda yazılıb; o vaxt xalqımızın bu böyük bayramına ustad Şəhriyarı da dəvət eləmişdik. Lakin o zamankı şahlıq üsul-idarəsi Azərbaycanın işığını, böyük nailiyyətlərini Şəhriyarın görməsini istəmədi, onun gəlməsinə mane oldu. Bu kitabın şerlərini toplarkən arxivimdə qalmış həmin yazı ilə rastlaşdım. Bir də o günlərə qayıtdım... Şeri olduğu kimi köçürüb bu kitaba daxil etməyi, keçən təəssüf hisslərimi oxucularla bölüşməyi məsləhət bildim.*Baxışlar asıldı təyyarələrdən,
Dağlar məni tanımadıXam otlağı yara-yaraGöy yastana çıxdı maşın.
Özündən qaçmağa nə varmış?Özündən qaçmağa nə varmış?Qaçıram.
İlhamsızÇək gətir günəşi, yastığın elə,Tök gətir yaxana düz ulduzları.
Unut məniDilim dinməz, kirpiklərim səs elər,Necə xoşdu – ürəyimi kəs elə...
Dağ qopdu yerindən...Dağ uçdu – uçunma, vaysınma hədər,Qopanı saxlamaz nə güc, nə qılıq.
Kür üstündə tək ağacƏ.Kürçaylının xatirəsinə*Kür üstündə tək ağacdı,
Mən bir zaman şair idimMən bir zaman şair idim,Zirvələrdən zirvələrə