Məmməd İsmayıl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir gizilti keçer çiçekden, ottanKülek de çemende ağ arı kimi.
Pəncərənim önündə göz yaşı tökər payız...Bu səs mənim səsimmi, ya taleyin səsimi,Ruhun gizli sirri var hər insanın səsində.
...Sisli payız gecəsinə bənzəyir halımSisli payız gecəsinə bənzəyir halımqədərə əl açıram yüz kərə gündə.
Durna dimdiyinin ucunda bir dənBir olan, hər şeyi başladı birdənGünəş də axşamı səhər eylədi.
SirrSübhün gözü yarındaAçılmağa tələsir.
AğacBu külək hayandan əsir,Hardan gəlir bu hənir?
Quşlar xəbər verməz mənəDaha yazın gəlişiniQuşlar xəbər verməz mənə.
Siz gedin...Sən mənə bağlısan, ölsəm, ölərsən,Məni bu dünyaya gətirən eşqim.
SevgiSəndə murazına çatdı vaxt, vədə,Sevən ürəyimin səndin ilk haqqı.
Bir də səni sevsəm, sənə sevilsəm...Nə deyim adına mən bu qismətinBir gözəl sevmişdim gənclik ilində,
Başından bağlanan qayıqQayıq sahildə ölü,Dənizlərdə diridi.
Hele mehebbetim düşüb derbederHele mehebbetim düşüb derbederYollara dikilən bir cüt baxışam.
İndiMəni yaşamağa qoymaz bu dünyaÖlüb gedəsiyəm həsrət içində.
TərəddüdlərNə qədər üzmək olarilhamın məhəlli sularında,-
Hələ yaşamağa dəyər bir az daMeşə çığırları dönüb bir çaya,Torpaq yağışlardan bəhrələnibdir,
Bir adam yol gedir bizdən gabagda...Hərdən üz çevirib taleyə, baxdaÇıxdığı səfərdən qorxub qaçan var.
Döyüş—qələbəDöyüş illərində gəldik dünyaya,Arzuya,
Sürgün yeriNə zaman bahtımızaAy doğdu, gün yeridi.
Sıx məniUzun-uzun işləkləriqışa qalan bu qarın.
Bu gecəBu gecəni yata bilsəm,Arzum başa çatarmı?
İlk dəfə gördüyüm yuxuGecə mübarək üzünüGördüm qəzavü-qədərin.
Türkün sevgisiDünyaya iğitlik doğan anadır,Yolu gündoğandan günbatanadır,
BaykalEğilip su içen maraldı tayga,Güzellik önünde qatlanıb dizi.
Kırım tatarları qayıdır geri...Kırım Tatarları qayıdır geri“Ruh-tene-bedene qayıdan kimi.”
Qonun əllərimə yorulanda sizQuşlar, yorulanda qonun çiynimə.Qonun əllərimə yorulanda siz...
Qönçə bələklərdə gül saxlanırdıQönçə bələklərdə gül saxlanırdı,Üstünə şəfəqlər saçılacaqdı.
Müqəddəs kədərAnam Gülzarın əziz xatirəsinə*Biz dört nəfər idik.
Əbədiyyət yolçusuBu qəbristan yolu sənsiz inan ki,Qəmlı duyğularla doludur, ana.
Qərib axşamlarQayalar uyuyur dumanda, sisdə.Dağlar düşüncəli, düşüb üzüstə.
BaharGöy meşələr, çəmənlərÇuxasıdır baharın.