Mikayıl Müşfiq
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
1Mən bir yüksəlişin sevdasındayam,
SonBu yeni il StalinqradZavodlarında çıxan,
Telefon söhbətiSən məndən uzaqsan, mən səndən uzaq,Uzaqdır sevimli gözlərin mənə.
Torpaq və traktorQranit damarları ey çəlik qanlı torpaq,Paltarı sərt dəmirdən əli qalxanlı torpaq,
Üsyana başlaƏsrlərcə şərqlilərə kəsildin acı,Sən ey vəhşi, sən ey azğın imperyalizm!
Zəfər səsləriGediriz,Gediriz, gediriz,
Bir də baxsan mənəBaxışın qəlbimi incitmişdir;Bu baxışdan, bu duruşdan əl çək.
Bir günəş, bir baxışHər tərəfdə sovuq, hər tərəfdə qar,Yığılmış çillənin can boğazına.
ÇağlayanSən uca bir dağın göy gözlərindənSevincdən tökülən gur yaşlar kimi –
Daş kömürFabrik, zavod çoxalır,Ehtiyaclar həm artır, həm yoxalır.
Daş qartalİllərcə dayandın arxan divarda,Hər gələn yolçuya dəhşətlə baqdın,
DönüşMədəni hücumu keçirtdik həyata,Qalmadı keçmişdən bir nişan, bir əsər.
Gecə düşüncəsiXoşladığım bir gecə, yerlər, göylər işıqlı,Ay bir sərxoş göz kimi, ulduzlar yaraşıqlı.
GülnazYeni on dörd yaşa girmişdi bu yazSarışın, nəşəli, xırçın Gülnaz.
KüləklərHər səhər, hər axşam, hər axşam, hər səhərÇox zaman sərsəri küləklər bixəbər
NeftDün şövq ilə mədənləri gəzdik;Çox baxdı buruqlar bizə dik-dik.
MəhəbbətMən ki bilməz idim nədir məhəbbət,Bu sirri sən mənə anlatmadınmı?
Mənim çağlayanımO gündən bəridir dəyişmiş rəngin,Dəyişmiş büsbütün rəngin, ahəngin.
Mənim beşilliyimHər kəs öz işini sona yetirdi,Kimsə bu dünyada arzu qoymadı.
RekonstruksiyaTozu dumana qatdıq, dumanı toza qatdıq,Ortabab kəndliləri çəkdik kolxoza qatdıq.
SevgilərSevgi vardır ki, dodaqlarda açar güllərini,Sevgi vardır ki, bir az qar kimi, rüzgar kimidir.
Sındırılan sazProloq**Mənim qəhrəmanım bir gənc aşıqdı,
ŞerimSən varlığın eynisən, buna sözmü var?Ürəyisən, beynisən, buna sözmü var?
TarOxu, tar, oxu, tar!…Səsindən ən lətif şeirlər dinləyim.
Təzə evGənc kolxozçu qardaşlarıma ithafUsta bir ev tikirdi, gözəl işdi gördüyü,
TorpaqHər şeyin anası, qaynağı sənsən!Sənin varlığına ölüm-itim yox.
ZiyançıKimdir o, ziyançı mühəndis?Çökmə diz
Bir lövhəİştə səksən yaşında beli bükük bir qadınAylar, illər bilmədən qırmış qolun, qanadın.
Bulud qarşısındaNə qaplamışsan göyü, sən ey bulud, xınca-xınc?!Nədir ildırımında bu gurultu, bu çaxınc?!
Buzlu yollarHər tərəf buz içində, buzdur hər tərəf,Qorxur günəş də orda olmasın tələf,