Mikayıl Müşfiq
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gözəllik əzəldən bütün ellərinHəvəslə qoşduğu bir şanlı qayə;
Hörmətli qəzetimizYadımdadır bu gün belə,Bir bəxtiyar sevinc ilə
KimidirSevgilim əyninə yaşıl geyinmiş,Sallanışı sərvi-çəmən kimidir.
QayaBAŞLANĞIC**Dostlar, gəlin sizə mən bir həyatdan,
QoşmaQadın, gözlərinin oynaq xəyalıDönüyor qarşımda yenə cin kimi,
Qurban (Mikayıl Müşfiq)Bu qədər baş vermə, səməndər, yaza,Düşərsən ayağa, başına qurban.
MaralDolaşma sıldırım sal qayalıqda,Daşlar ayağını əzər, maralım!
RadioGizli-gizli havanın raylarından aşaraq,Düşüncə vadisindən qaçıb uzaqlaşaraq,
SevirəmSevirəmBənövşə tək
SevincBu gün mən dolaşırkən, bu əmək torpağındaSaçlarım təbiətin bülluri darağında
Şirin qızZərif ayaqların nə qədər incə,Gözəl əndamını onlar xəfifcə
Şəngül, Şüngül, MəngülBiri varmış, biri yoxmuş,Məzlumların dərdi çoxmuş.
UstalarBu yeni il günəş deyil,Elektrik işığilə işıqlanan
ÜrəkSən onun eşqilə, məhəbbətiləVurmadın ömrünü başa, ürəyim.
YarışHər kəsin əlində beşillik bir plan,Hər yerdə başlamış diqqətli axtarış.
Yalnız ağacOlduqca qayğılı, olduqca qəmli,Sadə mənzərəli, sadə görkəmli
Zəhra üçünİləri qoş, illəri,Ey mənim gözəl qızım.
ƏməkDönüb keçmişlərə bir fikrə getdim,Öyrəndim insanın kim olduğunu.
ƏyyaşRuzgar… çovqun, qar, ətraf əsim-əsim əsmədə,Başlar köküsdə… lakin soqaqda bir qaraltı
GöygölMən bu gün Göygölü durğun gördüm,Göygölün şəklinə vurğun gördüm.
Su və küləkZaman gələrTorpaq bizdən
TozanaqYenə toz... aman, bu toz buludları nə istərBilməm səndən ey Bakı, sən ey atəş diyarı!
HəyəcanHƏYƏCAN**HƏR ŞEY COŞQUNDA...**
KönlümüŞimşək kimi buludları qovaraq,Verdim parlaq çiçəklərə könlümü.
QadınYoldaş, səfalətin uçrumlarındanSəni ilk qurtaran böyük xilaskar,
SəninçünO gün ki hicrana uğradı yolum,Qırıldı qanadım, qırıldı qolum.
Bizim otaqdaOtaq heyrət içindədirƏtrafında gurultu.