Qəzəl 47

بیار باد صبا شمه ای ز طره دوستکه آفتاب جهانتاب زیر سایه اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 51

مشرک بی دیده کی احوال ما داند که چیستمرد حق بین معنی سر خدا داند که چیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 73

تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتادصد صومعه ویران شد و صد خانه برافتاد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 75

کس بدین آیین حسن از مادر گیتی نزادتا ابد چشم بد، از روی تو یارب دور باد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 85

از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کردگله با وصل گل از خار جفا نتوان کرد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 88

گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 94

مست شراب عشقش بی باده مست باشدبی باده مست یعنی مست الست باشد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 111

عارفان از دو جهان صحبت جانان طلبندتنگ چشمان گدا ملک سلیمان طلبند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 126

سر چه باشد که نثار قدم یار کنندیا دل و دین به چه ارزد که در این کار کنند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 144

جان به لب تا نرسید از تو به کامی نرسیدتا نشد دل ز جفا خون به مقامی نرسید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 150

در خرابات عشق وقت سحرراه بردم از آن که بد رهبر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 154

رق منشور است انسان، رق نگرچشم جان بگشای و روی حق نگر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 158

ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 171

ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگروی تو کرده لاله و گل را خجل به رنگ

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 180

تا منور شد ز خورشید رخ او دیده‌امدر همه اشیا ظهور صورت او دیده‌ام

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 182

من شاهباز زاده شاه شریعتماز بهر صید طایر قدس حقیقتم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 187

قسم به مهر جمالت که جز تو ماه ندارمتو شاه حسنی و غیر از رخ تو شاه ندارم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 189

هر آن نقشی که می بندی نگارا ناقش آنمبه هر اشیا که پیوندی درون جان او جانم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 201

با روی او مگو که ز گلزار فارغیمکز هستی دو کون به یکبار فارغیم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 217

نه چرخ دیده نه سیاره از بدایت حسنملک صفت بشری چون تو در نهایت حسن

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 237

ندا آمد به جان از چرخ پروینکه بالا رو چو دزد بسته منشین

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 266

ای باغ جنت از گل روی تو آیتیوصف کمال حسن تو ما لا نهایتی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 269

منه بر مهر خوبان دل، نصیب از عقل اگر داریکه خوبان مهربانی را نمی دانند و دلداری

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 280

به عشقت جان و دل دادم به غم زان گشتم ارزانیبه بند زلفت افتادم از آنم در پریشانی

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəsidə 2

آن روضه مقدس و آن کعبه صفاآن مرقد مطهر و آن قبله دعا

İmadəddin Nəsimi7 dəq
Qəsidə 3

فتوت خلق و احسان است که هست آن احسن الحسنیفتوت راه مردان است چه در صورت چه در معنی

İmadəddin Nəsimi5 dəq
Məsnəvi 1

آن شه والای گرامی گهرواقف اسرار قضا و قدر

İmadəddin Nəsimi5 dəq
Məsnəvi 2

ای بی خبر از حقیقت خویش!از غصه بیش و کم دلت ریش

İmadəddin Nəsimi4 dəq
Rübai 2

ای وعده بسی داده و ناکرده وفااز اهل وفا نباشد این شیوه روا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 5

در عین علی سر الهی پیداستدر لام علی هوالعلی الاعلاست

İmadəddin Nəsimi1 dəq