İmadəddin Nəsimi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست«کل شی ء هالک » لاریب اندر شأن اوست
Qəzəl 55هر که با جام می لعل لبش همدم نیستدر حریم حرم حرمت ما محرم نیست
Qəzəl 63خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفتمونس جان و قرار دل بیمار برفت
Qəzəl 104آن آفتاب دولت بر چرخ ما برآمدوان زهره سعادت در چنگ ما درآمد
Qəzəl 105روح القدس از کوی خرابات برآمدمشتاق تجلی به مناجات برآمد
Qəzəl 109چنین که چهره خوب تو دلبری داندنه حسن حور و نه رخساره پری داند
Qəzəl 121عقل را سودای گیسوی تو مجنون میکندفکر آن زنجیر پر سودا عجب چون میکند
Qəzəl 142آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندیدمحروم شد زجنت و حور و لقا ندید
Qəzəl 147روشن است این و راست میگویدآن که «مه روی ماست» میگوید
Qəzəl 153ای گل روی تو را حسن و بهایی دگرزلف تو از هر گره نافه گشایی دگر
Qəzəl 157تکیه کن بر فضل حق، ای دل ز هجران غم مخوروصل یار آید، شوی زان خرم، ای جان غم مخور
Qəzəl 159بر سینه من ناوک مژگان زدهای بازدر جان و دلم آتش هجران زدهای باز
Qəzəl 165رشته پرتاب جان تا چند سوزانم چو شمعترسم از دل سر برآرد آتش جانم چو شمع
Qəzəl 174خرامان میرود دلبر به بستان وقت گل گل گلبه رخ گل گل به لب مل مل به قد چون سرو سنبل بل
Qəzəl 175ای ز رخسارت الی الرحمن ذوالعرش السبیلان حیا فی هواها کل من کان القتیل
Qəzəl 177لوح محفوظ است رویش زلف و خال و خط کلامبا تو گفتم معنی علم لدنی والسلام
Qəzəl 188ترک شراب کی کنم من که چو رند فاسقم؟عار ز زهد اگر کنم فخر من است که عاشقم
Qəzəl 209به کوی یار میباید به چشم خونفشان رفتنکه دست خشک نتوان جانب آن آستان رفتن
Qəzəl 258ای ماه من چرا ستم از سر گرفتهایوز من چه دیدهای که نظر برگرفتهای
Qəzəl 276فضل حق میدهدم هردم از این می جامیکه ندارد چو ابد مستی او انجامی
Məsnəvi 3ز اندیشه در بحر حیرت غریقچو شیخی که گم کرده باشد طریق
Rübai 1ای نفحه روحپرور باد صبابویی ده از آن زلف دلاویز به ما
Rübai 6بینی تو هیات الف دارد راستابروی تو لام الف بود از چپ و راست
Rübai 7دینم (به) محمد و علی هست درستدر شوره زمین خارجی هیچ نرست
Rübai 8اسرار خدا به نزد آدم حرف استهم علم خدا به نزد خاتم حرف است
Rübai 20در قاعده شریعت آگاه نبی استدر مرتبه حقیقت الله نبی است
Rübai 42ای فاتحه روی تو قرآن مجیدچون روی تو دیده مصحف خوب ندید
Rübai 50ای مانده تو بر کنار جویای وسطتا چند چو نقطه دور گردی از خط
Rübai 53ای روی تو هفت مصحف صانع پاکزین هفت مصور شده آن هفت افلاک
Rübai 69این کرسی چارپایه جسم ببینشاهنشه ملک ازل از روی یقین