Ənbərin zülfün, nigara, bağladı divanəni

Ənbərin zülfün, nigara, bağladı divanəni,Şəm’i-vəhdətdir camalın, yandırır pərvanəni.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Ləblərin şərbətinə çeşməyi-heycan susadı

Ləblərin şərbətinə çeşmeyi-heyvan susadı,Sulu incilərinə təşnə kimi can susadı.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Mənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanım

Mənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanım,Həbibim, rahətim, ruhim, rəfiqim, munisim, canım.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Neylərəm mən bunda durub, çünki dildar andadır

Neylərəm mən bunda durub, çünki dildar andadır,Sanma kim, anda dedigim Bursa ya Larandadır.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Tutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar bar

Tutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar bar,Bar darəd əbri-neysan yüz şəqayiqvar var.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Üzün nuri-təcəlli məzhəridir

Üzün nuri-təcəlli məzhəridir,Sözün dadlısı abi-kövsəridir.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Qəzəl 3

می کشد چشم تو از گوشه به میخانه مرامی کند زلف چو زنجیر تو دیوانه مرا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 5

در عالم توحید چه پستی و چه بالادر راه حقیقت چه مسلمان و چه ترسا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 8

آنچه پیش است اگر جمله بدانید شماروز و شب خون ز ره دیده فشانید شما

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 9

ساقیا آمد به جوش از شوق لعلت جان ماخضر مایی، می بیار از چشمه حیوان ما

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 12

ای رخت از روی حسن آیینه گیتی نماوی قدت چون طوبی از خوبی به صد نشو و نما

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 16

ای شب زلفت که روزش کس نمی بیند به خوابدر تب است از تابش خورشید رویت آفتاب

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 30

ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش استدل من بی لب لعل نمکینت ریش است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 31

گرچه چشم ترک مستت فتنه و ابرو بلاستاین چنین دلبر بلا و فتنه دیگر کجاست؟

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 33

سلطان غمت را دل پردرد مقام استآن دل چه نشان دارد و آن مرد کدام است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 38

عرش رحمان است رویش، علم الاسما گواستاعتقاد اهل حق این است و قول مصطفی است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 46

مطلع نور تجلی آفتاب روی اوستلیلة القدری که می گویند هست آن موی اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 57

حیات زنده دلان جز به عشقبازی نیستمباز عشق به بازی، که عشق، بازی نیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 58

نرنجم از تو گرت سوی ما نگاهی نیستگناه بخت من است این ترا گناهی نیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 66

ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهتوی ظلمت شب شمه ای از زلف سیاهت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 69

سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاحظلمت زلف تو شب، نور جمالت صباح

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 77

ماه نو چون دیدم ابروی توام آمد به یادچون نظر کردم به گل، روی توام آمد به یاد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 78

دلی دارم که در وی غم نگنجدچه جای غم؟ که شادی هم نگنجد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 82

کیست آن سرو که بر راه گذر می‌گذردنور چشم است که بر اهل نظر می‌گذرد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 96

مأوای غمت جز دل پردرد نباشدتشریف بلا جامه هر مرد نباشد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 99

چه نکته بود که ناگه ز غیب پیدا شدهر آنکه واقف این نکته گشت شیدا شد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 106

تا فضل خدا بر صفت ذات برآمدمطلوب میسر شد و حاجات برآمد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 113

آنان که به تقلید مجرد گرویدنددورند ز حق، زان به حقیقت نرسیدند

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 119

چشمی که جز مطالعه روی او کندآن به که بر جهان در منظر فرو کند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 125

عابدان حق سجود قبله رویت کنندعارفان حق از آن طوف سر کویت کنند

İmadəddin Nəsimi1 dəq