İmadəddin Nəsimi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دلبری دارم بغایت شوخ چشم و فتنه گرچون کنم؟ شوخ است و با او برنمی آیم دگر
Qəzəl 156اگر او او نماید ید رخ چون مه مه و خور خورشود ود از جمالش لش مه و خور خور منور ور
Qəzəl 164باطن صافی ندارد صوفی پشمینه پوشدست ما و دامن دردی کشان جرعه نوش
Qəzəl 168ای صبا هست رخ یار به غایت نازکلب فرو بند و نگه دار به غایت نازک
Qəzəl 179من به توفیق خدا، ره به خدا یافتهامعارف حق شده و ملک بقا یافتهام
Qəzəl 181نظر برداشت از من تا حبیبمبه جای وصل هجران شد نصیبم
Qəzəl 183من گنج لامکانم اندر مکان نگنجمبرتر ز جسم و جانم در جسم و جان نگنجم
Qəzəl 186من آن گنجم که در باطن هزاران گنج زر دارممن آن بحرم که در دامن به دریاها گهر دارم
Qəzəl 193فضل اله یار شد یار دگر چه میکنمقوت دلم به جز غمش خون جگر چه میکنم
Qəzəl 197علت غایی ز امر کن فکان ما بودهایمجمله اشیا را حقیقت، جسم و جان ما بودهایم
Qəzəl 198ما مرید پیر دیر و ساکن میخانهایمهمدم دُردیکشان و ساغر و پیمانهایم
Qəzəl 216من ز عشق یار نتوانم به جان بازآمدنزانکه هست آیین من در عشق جانباز آمدن
Qəzəl 220بیا ای گنج بی پایان، چو خود ما را توانگر کنمس بی قیمت ما را به اکسیر نظر زر کن
Qəzəl 226ای دهانت پسته خندان منخاک پایت چشمه حیوان من
Qəzəl 227آن شهنشاهم که از نطق «هی العلیا»ی منما سوی الله نقطه ای آمد به زیر پای من
Qəzəl 230گر شبی ماه من از ابر نقاب آید بروندیگر از شرمش عجب گر آفتاب آید برون
Qəzəl 236عشق اگر بازد کسی با روی دلداری چنینور سر اندازد کسی در پای عیاری چنین
Qəzəl 239زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در اوخط تو پرگاری که هست اندیشه سرگردان در او
Qəzəl 241عاشقم بر قامت رعنای توحسن میبارد ز سر تا پای تو
Qəzəl 256منم آن رند فرزانه که دادم جان به جانانهچو از اغیار ببریدم شدم با یار همخانه
Qəzəl 263گر شبی دولت به دستم زلف یار انداختیسایه اقبال بر من روزگار انداختی
Qəzəl 271ای بر دل پردردم هردم ز تو آزاریکی بود و کجا باشد مثل تو دل آزاری
Qəzəl 283جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نییحیی العظام و هی رمیم بفضل حی
Qəsidə 5مشعل خورشید کز نورش جهان را زیور استچند باشی گرم در چهرش که طشت آذر است
Qəsidə 6تاج سلطانی که ترک اولش ترک سر استهر که سودایش ز سر بنهاد دایم سرور است
Qəsidə 7آن شهنشاهی که مداحش خدای داور استساقی روز جزا قسام خلد و آذر است
Qəsidə 10حبیب فضل حق احمد که میر عاشقانستیدو عالم را به زیبایی امیر و مهربانستی
Məsnəvi 4تو روی ماه و خور فضل خدا بینکه بست از فی و ضاد و لام آیین
Rübai 3ای عارف سر من عرف در اسماآن کس که شناخت نفس بشناخت خدا
Rübai 11آن نقطه که نکته ای در او پنهان استآن نقطه وجود حوری و غلمان است