Bu nə adətdir, ey türki-pərizad

Bu nə adətdir, ey türki-pərizad,Qəmindən olmadım bir ləhzə azad.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Dil sənin şirin kəlamıntək kəlim olmuşdurur

Dil sənin şirin kəlamıntək kəlim olmuşdurur,Can sana bir bəndeyi, əlbət qədim olmuşdurur.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Dinin günəşi, dünyada imanım əfəndi

Dinin günəşi, dünyada imanım əfəndi,Alimlər ümidi, məhi-tabanım əfəndi.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Dünü gün müntəzifəm mən ki, bu pərgar nədir

Dünü gün müntəzİFəm mən ki, bu pərgar nədir?Künbədi-çərxi-fələk, gərdişi-dəwar nedir?

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Ey nazı çox dilbər, məni yandırma hicrin narinə

Ey nazı çox dilbər, məni yandırma hicrin narinə,Çün yanaram pərvanətək şəm’-rüxün ənvarinə.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Əcəb lə'linmi şol, ya cahi-əhbab?

Əcəb lə’linmi şol, ya cani-əhbab?Əcəb zülfünmü, ya zənciri-pürtab?

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Ənbərin zülfün, nigara, bağladı divanəni

Ənbərin zülfün, nigara, bağladı divanəni,Şəm’i-vəhdətdir camalın, yandırır pərvanəni.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Ləblərin şərbətinə çeşməyi-heycan susadı

Ləblərin şərbətinə çeşmeyi-heyvan susadı,Sulu incilərinə təşnə kimi can susadı.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Mənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanım

Mənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanım,Həbibim, rahətim, ruhim, rəfiqim, munisim, canım.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Neylərəm mən bunda durub, çünki dildar andadır

Neylərəm mən bunda durub, çünki dildar andadır,Sanma kim, anda dedigim Bursa ya Larandadır.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Tutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar bar

Tutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar bar,Bar darəd əbri-neysan yüz şəqayiqvar var.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Üzün günündən, ey qəmər, ənvara düşmüşəm

Üzün günündən, ey qəmər, ənvara düşmüşəm,Anəstünarən olmuşam, ol nara düşmüşəm.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Qəzəl 7

ای چون فلک از عشق تو سرگشته سر ماسودای تو زد آتش غم در جگر ما

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 8

آنچه پیش است اگر جمله بدانید شماروز و شب خون ز ره دیده فشانید شما

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 11

ای رخ جانفزای تو جام جم جهان نماگشته عیان ز روی تو ذات و صفات کبریا

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 15

ای رموز لوح رویت عنده ام‌الکتابکرده طی پیش جمالت نامه حسن آفتاب

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 20

ای کعبه جمال توام قبله صلاتحسن رخ تو داده به خورشید و مه زکات

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 23

هیچ می‌دانی که عالم از کجاست؟یا ظهور نقش آدم از کجاست؟

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 24

عشق تو گرفتار تو داند که چه درد استجانی که ندارد سر این درد، نه مرد است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 25

زلف تو شب قدر من و روی تو عید استوز زلف تو اندیشه ادراک بعید است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 27

امشب از روی تو مجلس را ضیایی دیگر استدیده‌ها را نور و دل‌ها را صفایی دیگر است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 32

مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است«رب انزلنی » بیان آن مبارک منزل است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 43

آن که بر لوح رخت خط الهی دانستبنده عشق الهی شد و شاهی دانست

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 46

مطلع نور تجلی آفتاب روی اوستلیلة القدری که می گویند هست آن موی اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 59

خلاف خوی رضا، یار ما گرفت و گذاشتنقیض و عکس وفا و جفا گرفت و گذاشت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 64

هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفتچون سر زلفت وجودش مو به مو سودا گرفت

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 66

ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهتوی ظلمت شب شمه ای از زلف سیاهت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 67

ای نور رخت مطلع انوار هدایتمعلوم نشد عشق ترا مبداء و غایت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 68

گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاجنوش کن شربت ماء العنب از جام زجاج

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 72

ز بند زلف تو جان مرا نجات مباددل مرا نفسی بی رخت حیات مباد

İmadəddin Nəsimi2 dəq