Nəriman Həsənzadə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sənin dərdin alım, “nisyə dərd” dedin,gözündən oxudum: çəkənə yazıq!
Şairlər tabutda böyük görünürMən suya heyranam, torpağa heyran,bir tənək əkirsən, yüz qanad verir.
Bir az möhlət istəyirəm ömürdənSaçlarımın rəngindədir gödəkçəm,yarı bozdu, yarı qara, yarı ağ.
Durnalar vurulur qaqqıldaşandaJurnalist Mir Şahinə*Bakıda döyürlər jurnalistləri,
Mir Cəlal misal çəkərdiİş axtarma, adam axtar, –Mir Cəlal misal çəkərdi.
Yaşa, hayıfsanBir gözəl qadına heyran qalmışam,sağ ikən, ölənə həsəd çəkirdi.
İşığa can atsamMən öz taleyimlə döyüşməliyəm,taleyim namərddi, vurur arxadan.
Torpağa büründü, kürk əvəzinəİlahi! Moskva nə soyuq idi,əlcəyin içində donurdu əlim.
Zülmətdə işıqElə yadımdadı o axşam üstü,elə nisgilliyəm düzü o vaxtdan, –
Ömürlük geydirdi onu təbiətBir yarımpaltoda qalıb nəzərim,qadınlar üçündü, yumşaq dəridən.
O qədər dedim ki...Deyirdin dözərəm yarsız,*Döz bağrı daş olan könlüm.*
Sağ canımda ağrıyan yerimEvdə bir ocağın odu-közüydük,soyuyub əzəlki isti yerimiz.
Məni təbrik eləyirlərQapı-qapı, ev-ev gəzir şerlərim,çanta-çanta, cib-cib gəzir şeirlərim.
Səni sevdim ki...Mən səni sevəndə yaz havasıydı,neyləyim, taleyin gözü tökülsün.
MəhəbbətMən sənə bağlıyam xatirələrlə,nə bilim,
Taleyin son töhfəsiSənin göz yaşınla,sənin gülüşün
Oxu zalındaMən inadcıl bir gözəllədanışıram astadan,
HəyatNiyə haqsız olur bunca təbiət,niyə ürəyinə o, dəyir sənin?
Yanına gəlmişəmYanına gəlmişəm, təzədən küsək,təzədən barışaq, görək olurmu?
Deyirlər tanış ol...Elə dayanırsan, elə baxırsan,elə bil qarşında quru bir daşam.
Sənin söhbətinGizli aləmi var bu təbiətin,məncə, açılmayıb düyünlər hələ.
VaxtSən gələndə yanıma,istəyirsən daima
Düz deyir könülElə bil mən səndən uzaqlaşıram,qulaq as, gör sənə nə deyir könül.
Gəl, “mənim yaşıdım”Sevməyən kəslərin ürəyi darmış,*min il də köhnəlməz bu duyğu, bu hiss.*
Qızlardan oğlanlaraOğlanlar, qızlara hörmət eyləyin,ya sevin qızları, ya rədd eləyin.
Məndən yaman rahatdılarSoyuq sökür kürəyimi,ağrı didir ürəyimi.
Xəbər ver o gözəldənDeyərdi, danışardı,arzuyla yaşayardı.
DüşübKüsüb bir dünya gözəli,sükutu dünyaya düşüb.
Dünya yaşamaq yeriymişÇəməndə təzə gül bitib,bu yer köhnə bağ yeriymiş.
Sən Nəriman deyibsənMənim evdən, mənim işdən qaçanım,kimə doğru, kimə yalan deyibsən?