Nəriman Həsənzadə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bəd xəbəri verməyə tələsməyin dünyada,nə yaxına, nə yada.
Hələ and içirAlmas İldırımın adına küçə! –keçirəm, ildırım içimdən keçir.
Qız qalası“Qız qalası” həqiqətdir,əfsanə yox!
Cəbhə bayatılarıOxuma, sarı bülbül,itirdim yarı bülbül.
Şəhidlər xiyabanıDayanın, Şəhidlər xiyabanıdı,yas toya qarışıb, toy yasa burda.
Qanlı kitabHərbi hospitalda yaralı cəbhəçi*Elxan Mirzəyev danışdı ki, həlak olan bir*
Kür axırTale məni əzizləyirsığalı qapaz qarışıq.
Dəvə, susmaDəvə, sənin dəvə yükün ağır oldu,açılmadı orda düyün,
Daş vaxtı deyilZəmanə dəyişib ay sənə qurban,tərs kimi yaşın da o vaxtı deyil.
Yoxdu əvəzin, ey könülÇox yalvardın, az eşitdi,daha nə desin, ey könül.
SafruhaAsif Atanın xatirəsi*Deyirlər ki, bərk sancıbsan məni yenə,
Sən də xiffət eyləmisənBülbül, yenə nə şivəndi,bağı cənnət eyləmisən
Ala pişikSən nə mötəbərsən, ay ala pişik,salam, hacı pişik, kərbəla pişik!
Baxta-baxtdıGördüyümü mən görmüşəm,yaxşı-yaman baxta-baxtdı.
SubardinasiyaVəzifəyə gələndə,baş əy, salam ver ona.
...Yaş keçir, həkimMən öz ürəyimdə bulaq görmüşəm,İnsan ürəyindən su içir, həkim.
Yanımda bir qadınBir ömür sürdün, şair,özündən ixtiyarsız.
MəhəbbətQol-qola yeriyir iki mehriban,oğlan ərk eləyir, qız naz eləyir.
Oyan, şair!“Necəsiniz?” –xəbər alır
Dayım oğlu Bayram MəsmalıyaBayram, hamıyla görüşdüm,səni sonraya saxladım.
Hay-küyİlahi, nə yaman o göylə gedir,göydən qopanları görməyibdimi?
QaratoyuqBiz necə oxşarıq, ay qaratoyuq,biz eyni quşlarıq, ay qaratoyuq.
Yavaş de, qızım“On səkkiz yaşımı Sizə bağışlayıram,*şöhrətinizdə gözüm yoxdu, yetmişi mənə*
Camal Mustafayevfilosof*Platon dedi ki, fanidi dünya,
Hamlet İsaxanlıriyaziyyatçı alim*Şekspir ovsundu şəksiz-şübhəsiz,
Mir Cəlal heyy...Mir Cəlalın tək özüydü Mir Cəlala bərabər,söhbətinin yarı həsrət, sevincinin yarı qəm.
Çadralı qızlarÖrpək bağladılar sərhəddə, baba!işığı zülmətə dəyişdi, qızlar.
Çoban ƏfqanŞair dostum Şahmar Əkbərzadə soruşdu ki, Çoban Əfqan adlı adam tanıyırsanmı? Yuxuma girmişdi, dedi Nəriman məni niyə unudub? Ona şairlik ilhamı vermişəm. Eyni yuxunu altı yaşımda ikən anam görmüşdü, o da bu sözləri mənə demişdi. Nəhayət, 1955-ci ildə onun şeirlərini dillərdən toplayıb ayrıca kitab şəklində çap etdirdim. İyirminci illərdə vəfat edib. Bizim Ağstafa rayonumun Qıraq Kəsəmən kəndində yaşayıb.*Müəllif*
Deyirlər “dəyişmişəm”– Dəyişməzmi gülüm, bəsgünün altında yanan, –
Sən köçdün dünyadanMənə deyirdin ki, köçək xaricə,bu zülmə dözərmi vətəndə insan?!