Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آتش تپش از جان به تابم بردستدود از دل خستهٔ خرابم بر دست
Qəzəl 6پیر ریاضت ما عشق تو بود، یاراگر تو شکیب داری، طاقت نماند ما را
Cami-Cəm, fəsil 9Bu təmiz vəzirlə, bu pak hökmdar,Çalışır din üçün vuruşur onlar.
Qəzəl 8درد سری میدهیم باد صبا راتا برساند به دوست قصهٔ ما را
Cami-Cəm, fəsil 10O əlləri bulud, ovucu dərya,Hökmdara bəndə, qullara ağa,
Cami-Cəm, fəsil 19Bilik can quşuna qanaddır, inan,Ruhunu göylərə odur qaldıran.
Cami-Cəm, fəsil 21Sevinclə qət etdim dünən gecə mən,Qoy bir məclis qurum bu camla hökmən.
Cami-Cəm, fəsil 22Səhərdir, ey həkim, xəbər ver görək,Söylə necə keçdi o yerdən ürək?!
Cami-Cəm, fəsil 25Yenə dörd ünsürün məzacında, bax,Qüdrət və tarazlıq ikiqat olcaq,
Cami-Cəm, fəsil 38Ey oğul, bu yolu asta get görək,Qoy iti gedərək qızmasın ürək.
Qəzəl 49سخت به حالم ز تو من، ای مدد حال بیافال به نام تو زدم، ای تو مرا فال بیا
Cami-Cəm, fəsil 52Kim əzab görmədi tərbiyəçidən,O, qəmdən özgə şey görmədi əslən.
Cami-Cəm, fəsil 78Axtarıcısansa, mənsəbi tərk et,Hər çətinlik üçün yoldan dönmə, get.
Cami-Cəm, fəsil 84Kənddən avam bir türk şəhərə yetdi,O, kamil bir şeyxin yanına getdi.
Cami-Cəm, fəsil 88İstəyin olarsa düzgün və doğru,Birinci addımda muradındır o.
Cami-Cəm, fəsil 110Ürfanın axırı – onun görməsi!Ürfanın əvvəli – onun bilməsi!
Cami-Cəm, fəsil 123Bu yandan eşq ağlı dost tutar özü,O yandan eşq özü ağıldır, düzü.
Cami-Cəm, fəsil 126Getdi mey içməyə şahın qulamı,Şah saldı dalınca neçə adamı.
Qəzəl 183نیشکر آن روز دل ز بند بر آردکو چو لبت پستهای به قند بر آرد
Qəzəl 326دوشم از وصل کار چون زر بودتا به روز آن نگار در بر بود
Qəzəl 559جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنمرایگان باشی اگر، جان در کف پایت کنم
Qəzəl 866عاشقم، از عشق من گر به گمانی بگویچاره ندانم که چیست؟ آنچه تو دانی بگوی
Rübai 92جان از سر زلف دلپذیریت نرهدعقل ار خطر خط خطیرت نرهد
Rübai 107بس شب که به روز بردم، ای شمع طرازباشد که شبی روز کنم با تو به راز
Rübai 111زلفی، که به ناز و درد سر داشتهایشبر دوش کشیدهای و برداشتهایش
Rübai 164ای لاف زنان را همه بویی ز تو نهحاصل به جز از گفتی و گویی ز تو نه
Cami-Cəm, fəsil 7Sən ey zümrüd çadır, sənə min əhsən!Sən mənim könlümdən pası silirsən.
Cami-Cəm, fəsil 20Bu kitab övliya kitabıdır, bax!Yaramaz şöhrətçün onu aparmaq.
Cami-Cəm, fəsil 23Günəş fələklərlə bir xeyli zamanDolandı başına Yerin durmadan.
Cami-Cəm, fəsil 24Elə ki, dörd ünsür möhkəm sarışdı,Tamam bir-birinə onlar qarışdı.