Qabil · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kipr, zümrüd sularQoynunda-qoynunda,
Taleİki təzə gəlin dayanıb qoşaBiri yaraşıqsız, biri tamaşa.
ƏslindəMənəm əndazəsiz; sonsuzSükuta qərq olan dərya.
Səhv düşəndə yerimizDuman dağı dolanar,Qiyamət olar.
İstəmirəmYeyib-içib gəzə-gəzəSöz qoşuram təzə-təzə.
Məhəbbətdən savayıVurçattasın, vurharay,O xaniman, bu saray,
On səkkiz yaşında...Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
BorcVar əl borcu;Yüz aldın
BilmirəmBaşımda bir şıdırğı var,Toydu-mağardı, bilmirəm.
MüstəqillikSən toxuna bilərdinLeninin heykəlinə?
Ay ziyaDəmir yolumuzun nazik ürəkli rəisinə dost sözü:*Darıxmışam bir istəkan
PərdəPərdə lazımdırsa,Alın pərdəni.
NaşirlərA naşirlər, insafa, mürvətəgəliniz bir!
TelefonumMənim bülbül telefonum -Cəh-cəhin qiyamətdir,
Zarafat eyləməToxucu olmaq istəsən -Millə zarafat eyləmə,
XəstəlikXəstəlik adamı uşaq eyləyir,Xəstəlik adamı şıltaq eyləyir.
RoyalÜzeyir hacıbəyovun ev-muzeyindəki Royalın önündə düşüncələr*Üşüyür... sahibsiz qalıb bu royal,
SoloNeçə ildir yana-yana o, tar çalır...“Rondo” çalır, “təsnif” çalır, “qatar” çalır.
Axşam qəribliyiYenə axşam çökür yamaca, yalaSükuta qərq olur bağça da, bağ da.
Məni qoruGündə bir saatBarmaqlıqdan görünən
Kədərim - sevincimMənim bircə balam, mənim tək qızım!Odur, böyüyürsən sən yavaş-yavaş,
Mənim natəvan qızımMəzar-heykəldə yazı*Ata-ana
Azərbaycan torpağıHarda ümman görürəm,Sən yadıma düşürsən,
Çıxdım əlincəyəŞair İslam Səfərliyə,*bu gün ruhu şad olsun.*
VətənHuşu başdan edən bir yaraşıqdan,Gözü qamaşdıran çılğın işıqdan,
TəndirSovet İttifaqı Qəhrəmanı, akademik Ziya Bünyadova ithaf edirəm.*Otuz yeddidən qalıb
Türkün qəbriTürkün qəbriQədim Şirvan yollarının
MərsiyəGecəni atəşi ilə qırmızı dan eylədilər,Xalqımı-millətimi güllə-baran eylədilər!
Qeyrət, a vətəndaşlarMən düşməni söymürəm, -Düşmənlə söyüşəcəksən?
İnanmaq öz yerində...Mən də vətəndaş kimi,Alışıb-yanmıram bəs?!