Qabil · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mən düşməni söymürəm, -Düşmənlə söyüşəcəksən?
İnanmaq öz yerində...Mən də vətəndaş kimi,Alışıb-yanmıram bəs?!
Çıxma qabağıma...Çıxma qabağıma, ey ər şikəstim!Qoltuq ağacların sinə dağımdır.
Bakını tərk etBakı yerliçilik bilməyibHeç vaxt.
Dənizdə adam batıb...Gecənin bir aləmiTir-tir titrədi şəhər,
Bağlı qapılarSöylə, nə deməkdirBağlı qapılar?
Bu, məhkəmə binasıdırNəsil-nəsil me’marların ölməz əsəri,Rəngkarların, nəqqaşların mərmər dastanı.
Dantenin heykəliDante - cahan şe’rinin tacında dürr, gövhər,Əsrinin vətəndaşı, vətəninin övladı.
Sonuncu kibrit çöpüSözümüz çəp gəldi şoferlə birdən,Maşını saxladıb düşdüm yerə mən.
PişiklərKiprdə pişiklərinGözü adam gözüdür.
Teymurləngin şərəfinə1960-cı ilin yanvarında Özbəkistanda keçirilən Azərbaycan ədəbiyyatı və incəsənəti ongünlüyündə olmuş əhvalat.*Səmərqənddə sağlıq dedim,
Qabilin qars səfəriÖtən il dekabrın 2-də çox balaca bir dəstəylə, Naxçıvana anarın altmış ilini keçirməyə getmişdik. Tədbirdən sonra - ertəsi günü səbəbkarın arzu və təşəbbüsüylə və əlbəttə ki, hamımızın ürəyincə bizi Türkiyənin İqdır və Qars şəhərlərinə gəzməyə apardılar.*Əslində xudmani bir yubiley gecəsi Qarsda da oldu.*
Ömrün bircə gününəAxıb dolsun qəlbiməFəsillərin havası;
Küləkli havalarda, yağışlı havalardaKülək əsir... üşüyür yenə daş-divar,Səkilərin üstünə düşür damcılar,
Terek qanlı fərat olub...İnanmıram sən bu qanıYerdə qoyasan.
Dənizin cazibəsiBah atonnan! dənizin sirrinə bax,sehrinə bax,
ƏbəsdirQanmazı qandırmaqƏbəsdir.
Qoru özünü!..Fələk özü bilər neynəyər sənə,Hiylədən, kələkdən qoru özünü!
Bizim otaqYazıçılar birliyinin məşhur məsləhətçilər otağı*Bura bizim doğma əziz otağımızdır,
Yarpaqlar tökülür– Şeş-qoşa!– Pənc-cahar!
KapitanSinəsinin üstündən itələyib yorğanıBalışa dirsəklənir yorğan-döşək yorğunu.
NədirNə sən Leyli, nə mən Məcnun...Bəs bu təzə dastan nədir?
PişikSən bir zaman nəhəng idin, ay pişik!Qorxunc, xallı pələng idin, ay pişik!
Heç nəSıldırımdan uçsun şəlalə gərək,Bəzəkli daşlardan süzüldü - heç nə.
TellərÇalın-çarpaz sümüklə, kəllə şəklinə bax sən,O, bizə: - qorun, - deyir təhlükədən, ölümdən;
Ağar, saçlarım, ağarAğar, saçlarım, razıyam, ağar!Ağar ki, desinlər mən də müdrikəm.
Anamın qanı...(novella)*Anam Suğranın xatirəsinə*
AnasızSən yaşda anasız qalmasın heç kim,Ey ağlı kəsməyən körpə namikim!
BakılıDünyaya tanıtdı AzərbaycanıBakının şöhrəti, Bakının şanı.
PirşağıQulağımda dənizinin laylası,Ciyərimdə bağlarının havası.