Qasım Qasımzadə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Şirinli-acılı ömür keçmişəm,Yaxşını, yamanı görüb seçmişəm,
Üç oğlum var idi... çox gördü taleÜç oğlum var idi... çox gördü tale,Cəllad baltasını çaldı belimdən –
Tez evləndirəkDüz deyiblər, bilmir bəzi cavanlarAta olanacan ata qədrini;
Ayrılıq(Mənsiz – Sənsiz)*– Dünya! Sürməmişkən hələ səfanı
ƏbədiyyətBir adamın bütün nəsliYer altından qalxsa əgər,
İnsan – alovSəni gördüm...görməmişdim binadan
Köçəri quşİsti karıxdırdı, çıxdıq şəhərdən,Ucqar dağ kəndində tapdıq əlacı.
Artıq adamBu gün bir sehirlə durdum üz-üzə –Qönçəsi çırtlayan adi çiçəkdi.
Görüş yeriSahil bağı, qəndil altı – şirin gözləncək,Görüş yeridir.
Xeyli vaxtdır görüşmürükXeyli vaxtdır görüşmürük,Ayrılığa dözmürəm mən.
Qəlbimə axdıGəl, o ala gözlərinə mən olum fəda,Söylə, hardan yaranmışdır səndə bu qayda,
İsmətİsmət – qız üzünün zövqü, bəzəyi,Gəlinin müqəddəs çarpan ürəyi,
İnilti və gülüşDən düşsə də saçıma,Qara damcı dammayıb
Səhər-səhərŞirincə qar yağır, otağım isti,Sən də öz nurunu saç səhər-səhər.
SevgilimSöz verib, gəlmədin dediyin anda,Gözlərim yolunda qaldı, sevgilim!
Həyat səhnələriBir həvəs, bir maraq səssiz-səmirsizBəzən alışdırıb yaxır insanı.
Laçın qayasıQabarıq sinəli Laçın qayası,Nə qorxunc, heybətli görünüşün var!
Maralın öz yolu varZirvələrə aparırMəslək bizi, yol bizi.
Bir meynə vardıMəhlə yaraşığı bir meynə vardı,Yaşıl çətir idi neçə eyvana.
Bulaqların mahnısıAxar sızıltıyla yol gedə-gedə,Endikcə, qalxdıqca coşar bulaqlar.
Qərib baharYamacları qalxa-qalxaDağ başına yol almışam.
İbrət üçünSüddən yanıq uşaq idi, –Hər nə gördü tamah saldı –
Bir azBir az qanan,Bir az nadan.
Bir eşqin tarixiSevişdilər**Ürəklərdə yatan sözlər oyandı,
Zənn eləməLəpədöyən yerdə yatıb qara qaya,Sinəsini zərif-zərif çiçək bəzər.
Ağacın dili olsaydı...Üzü təbəssümlü, fikri xatalıDəlisov odunçu əli baltalı
“Yaxşı yol!”Ayağı dənizin suyundan içən,Başının üstündən buludlar keçən
Balaca dayə(Poema)Kimin ki, bu şəhərdə
Mən nə haydayamYeni il gecəsi...Vətəndən uzaq,
İvan Frankoyla söhbətKarpatın hər səmti carçıya döndü –Çağırdı quş səsi, çay sədasilə.