Rəfiq Zəka Xəndan
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yaxşıya yaxşı, pisə pis demişəm hər yerdə,İblisin oğluna iblis demişəm hər yerdə.
Ocağım mənimHaraya yollansam, haraya getsəm,Könlümü, canımı nurla isitsəm,
Yeni deyimYeni deyim yolu yeni biçimdir,Yeni türkülərdə göstəricimdir.
İki yavrumaBu Aydanımdır mənim,Canı canımdır mənim,
Öylə bir şeir kiMavi şimşək kimi zülmətdə azaydın ki, Zəka,Dar günümdə o mənim zillətimin şeri ola.
Heç kəsinVerdiyim sözdən uzaq qaçmamışam,Böhtan, uydurma, yalan saçmamışam.
Bu dünyada ölüm varBu dünya gidi röyə,Nə cəfa, nə zülüm var!
Bilənmi varDünyaya gələndə gülən olmayıb,Gedənin dadına gələn olmayıb,
Yaşamaz tülkülər aslanlarlaYaşamaz tülkülər aslanlarla,Tülkünün oğlu deməz aslan olum.
İnsanları sevənlərAçıq gözlü ərənlərKönülləri mənimsər.
Şair sevgisiO şairin ki varlığıOlunca dərbədər, sevər,
Boğaz içindəİstanbula uğradım bu yaz da,Cənnət kimi nazənin Boğazda
Yurd şairləriUlusu deyilsə şeri, ilhamı,O şair ulusa ögeydir, ey dost!
Var olsunYurda xor baxanlar xar olsun, qızım,Ar olsun onlara, ar olsun, qızım!
Könülmü varBülbüllə açmaq istəməyən qönçə gülmü var?Dünyada sevgisiz yaşayan bir könülmü var?!
ZamanZaman nə deməkdir, düşündüm bugün,Alovlandım bugün, üşündüm bugün.
Göylərin altdaGünəş Tanrıçadır bu kainatda,Varlıqda nə varsa onsuz deyildir.
Ulus torpağıQoynunda olanlar bilər qürbəti,Yurddaşa zəhərdir onun şərbəti,
İnsandan ilham alGerçək bir əfsanə varİnsan adda, Aydanım,
Od odunOd odunla yaşar, gülüm,Odun üçün oddur ölüm.
Qarabağ uğrundaVətənin min yara var bağrında,Bu ömürlük qalan izlərdəndir.
Boğaz körpüsüBu gün İstanbulda açdıq səhəri,Umulmaz incilər yerləşir onda.
Heykəli önündəTürk qeyrətinin rəmzi bu heykəlMəşəldir ömürlük bizə, məşəl!
Rumeli hisarındaŞairlər uyumaqda Rumeli hisarında,İstanbul bir şeirdir Hamid intizarında.
Türk çocuğuİstanbulda bir çocuqla konuşdum,Elə bildim, Xəndanıma qovuşdum,
QürbətdəQürbətdə uzun yolçuluğun zövqünə daldıq,Bir ömrə dəyən günləri bir-bir yola saldıq.
Azərbaycan cahandırCahana bələdəm mən, mən cahanı gəzmişəm,Doğmalarla olmuşam yadlar ölkəsində mən.
Cəfər XəndanTürklərlə can deyib, can eşidərdi,Hər sözü candandı Cəfər Xəndanın.
Yarpaqları düşən söyüdYaman düşüb, nə düşünürYarpaqları düşən söyüd!?
Çağlaya-çağlayaİnsan oğlu bu dünyayaGələr ağlaya-ağlaya,