Sabir Rüstəmxanlı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
1**Daha burdan o yana bu əsrin səsi yetməz,
Yay həsrətiYay gününə əsən yellər görün nə deyir,Yol üstündə yaddan çıxdı hansı varımız.
Günəbaxan zəmisindəSəhər günəbaxan zəmisi şehli,Körpə günəşlərdi odsuz yananlar.
Əlac nədirAytən xanım,Bir ölkədə
Qovuşa bilmirYağır ömrümüzə taleyin qarı,Bir olsaq – ayrıyıq, ayrılsaq – birik.
Gizli səsYaman öyrənmişəm sənin səsinə,Sevinc nəfəsidir üstümdən əsən.
Bu çəməndə bir çiçək varBu çəməndə bir çiçək var,Hara baxsam görəsiyəm.
Barışa bilmirəmBaxıram seyrəlir cərgələrimiz.Barışa bilmirəm bu yoxluq ilə.
Dünya gözümdən düşübVaxtsız gəlib payızım,Köksümdə solub ürək.
Tonqal iyi“Tonqal iyi verirsən!” – Bir gözəlin sözüdü.Tüstülü saçlarımı qarışdırıb gülürdü.
ZirehBu bağda çiçəklər açardı,Yerinə şəhid məzarları əkilib.
Şeirdən küsmüşəmMən şeirdən küsmüşəm,Sözümdən küsən kimi.
Bu, adi millət deyilŞəhidlik ömrün tacı,şəhiddi baş tacımız,
Xocalıdan sonraXocalıdan sonra özümdən zəhləm gedir,Qohumumdan, qonşumdan,
Nəbi XəzriyəHəyətdə sızlayır Eldar şamları,Dinləyəni kimdi, anlayanı kim...
YadlıqNə zaman başlandı ögeylik axı,Özgənin arxına axanlar ilə.
Bir ömrü əritdikBir ömrü əritdikqürbət yollarına bənzər
Tənhayam, təkəmNecə ki dağların lal çığırıylaYol aldım, qarşıda sirli gələcək,
Dünya diliAdamlar dilimi bilməyən yerdəTorpağa baxıram, daşa baxıram.
Bir müəlliməO kasıb oğlanı qaytardın geri,Kükrəyən bir çayın yolunu kəsdin.
Öz sözün iləBiz nə arzudayıq, həyat nə işdə...Çay gəldi, üz-üzə oturmuşduq biz.
Ömrün son limanıQocalmış bir evdə atamla, anamBir uzaq xəyallar, bir də özləri...
Anama şeir yazardımSöz ilə heykəliniyaratmaq olsa qəmin,
Xoşbəxtlik adasıRüzgarlı bir gündə qaldıq baş-başaBiz də bir həsrətin uzaq səsiydik.
Məğlubiyyətzarafatla*Tufanı səngiyib dava-dalaşın,
Dünyadan umduqlarımBir çiçəklik gözüm vardı çəməndə,O bir çiçəyi dolmuş gözümə
Ölüm də bir işdiÖləcəyəmbu əlacsız sevgidən –
Kıprısda ilk səhərSaralan zəmilər sahil boyunca –Ana laylasıtək doğma bir nəfəs.
Bakı qəbul eləmirÖmrümün sonu gələ qəzada, – istəmirəm,Bu ölüm yox, zülümdü, cəzadı, istəmirəm!
Gözümdə qaldınSəhərdin – ömrümə günəş doğuldu,Vüsaldın –