Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تونگار این گلستان را بهاری نیست غیر از تو
Qəzəl 6500زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تودو عالم یک گریبان چاک از سودای عشق تو
Qəzəl 6506برخوری زان لب میگون که ز اندیشه اومست شد عالم و مهرست همان شیشه او
Qəzəl 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور توکه به دل بردن ما بست کمر شکر تو
Qəzəl 6514بیا که سوخت مرا هجر بی مروت توکباب کرد مرا درد و داغ فرقت تو
Qəzəl 6516ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از توالف به سینه کشد بال جبرئیل از تو
Qəzəl 6517رسید خانه زین عاقبت به کام از توهلال یکشبه اش شد مه تمام از تو
Qəzəl 6519ز گل فزود مرا خارخار خنده توکه نیست خنده گل در شمار خنده تو
Qəzəl 6532از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو
Qəzəl 6566یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار دهچشم بینا، جان آگاه و دل بیدار ده
Qəzəl 6571در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایدهچون گل از جمعیت خود سوختم بی فایده
Qəzəl 6574در دل من رشته آمال می گردد گرهزلف در این تنگنا چون خال می گردد گره
Qəzəl 6583به ساغر نقل کرد از خم شراب آهسته آهستهبرآمد از پس کوه آفتاب آهسته آهسته
Qəzəl 6590که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده
Qəzəl 6604بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتاده
Qəzəl 6610ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسهبه کام تلخی دشنام می دهد بوسه
Qəzəl 6612روشن ز نور صدق بود جان صبحگاهبی وجه نیست چهره خندان صبحگاه
Qəzəl 6624کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟از رشته هیچ کس نگشاید به پا گره
Qəzəl 6635از ناله نسیمیش به بستان نرسیدهاز گریه غباریش به دامان نرسیده
Qəzəl 6637در مجمع ما نیست کسی را غم خانهچون ریگ روان قافله ماست روانه
Qəzəl 6650کیستم من؟ مشت خار در محیط افتادهایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان دادهای
Qəzəl 6653می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای
Qəzəl 6655در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ایاز حساب زندگی روز شمار آسوده ای
Qəzəl 6658نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه ایجز سفر در دل نمی گردد مرا اندیشه ای
Qəzəl 6662هر که دارد با پریزادان معنی خلوتیهمچو مارش می گزد هر حلقه جمعیتی
Qəzəl 6663از شراب لعل تا رخسار را افروختیهر که را بود آرزوی خام در دل سوختی
Qəzəl 6672گر به چشم پاک در صنع الهی بنگریکعبه مقصود را در هر سیاهی بنگری
Qəzəl 6673می کند تن هم دل بی تاب را گردآوریمشت خاکی گر کند سیلاب را گردآوری
Qəzəl 6699نیست جز داغ عزیزان حاصل پایندگیخضر، حیرانم چه لذت می برد از زندگی
Qəzəl 6702چشم خونبارست ابر نوبهار زندگیآه افسوس است سرو جویبار زندگی