Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چند در فکر سرا و غم منزل باشی؟گذرد قافله عمر و تو غافل باشی
Qəzəl 6832از سر صدق اگر سینه خود چاک کنیفیض صبح از نفس پاک خود ادراک کنی
Qəzəl 6843عیش فرش است در آن محفل روح افزاییکه فتد شیشه می جایی و ساقی جایی
Qəzəl 6845بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آیاگر ز خود نتوانی ز خانه بیرون آی
Qəzəl 6848ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردیستم به روز من و روزگار خود کردی
Qəzəl 6849اگر مقید کسب هوا نمی گردیحباب وار ز دریا جدا نمی گردی
Qəzəl 6852اگر سرای جهان در خور سزا بودیز خوان رزق شکر روزی هما بودی
Qəzəl 6858درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوریز نخل زندگی خویشتن ثمر نخوری
Qəzəl 6861اگر به جسم درین تیره خاکدان باشیتلاش کن که به دل فارغ از جهان باشی
Qəzəl 6867قدم برون مگذار از سرای درویشیکه مار گنج بود بوریای درویشی
Qəzəl 6875مکش چو تنگدلان آه از پریشانیکه دل ز حق شود آگاه از پریشانی
Qəzəl 6876ز من مدار توقع سخن از انجمنیکه نیست باعث گفتار چشم خوش سخنی
Qəzəl 6899من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ایآغوش باز در ره سیلاب کرده ای
Qəzəl 6901تا چهره گلگل از می گلفام کردهایصد مرغ دل اسیر به گلدام کردهای
Qəzəl 6902بی پرده رو در آینه ما نکرده ایخود را چنان که هست تماشا نکرده ای
Qəzəl 6905چون آب در لباس گل و خار بوده ایای یار ساده رو تو چه پرکار بوده ای
Qəzəl 6916ای دل مرا به عالم امکان چه می بری؟دیوانه را به حلقه طفلان چه می بری؟
Qəzəl 6917حیف است عمر صرف تماشا کند کسیچون باز بی شکار نظر وا کند کسی
Qəzəl 6923آن را که نیست ذوق وصال شکستگیدر دل خلد چو شیشه خیال شکستگی
Qəzəl 6925آسودگی مجو ز گرفتار زندگیسرگشتگی است گردش پرگار زندگی
Qəzəl 6929تا کی ز کف عنان توکل رها کنی؟از نقش پای راهروان رهنما کنی
Qəzəl 6930تا کی ز جهل چاره حرص از طلب کنی؟از خارخار چند علاج جرب کنی؟
Qəzəl 6933بر خاک راه اگر گذری مشکبو کنیدر سنگ اگر نظر کنی آیینه رو کنی
Qəzəl 6938زیر سپهر خواب فراغت چه می کنی؟در خانه شکسته اقامت چه می کنی؟
Qəzəl 6939تسکین دل به زلف پریشان چه میکنی؟این شعله را خموش به دامان چه میکنی؟
Qəzəl 6942ای غافلی که در پی دینار می رویآخر ز سکه در دهن مار می روی
Qəzəl 6945تا رهنورد وادی سودا نمی شویاخترشناس آبله پا نمی شوی
Qəzəl 6947گر درد طلب رهبر این قافله بودیکی پای ترا پرده خواب آبله بودی؟
Qəzəl 6948یک روز گل از یاسمن صبح نچیدیپستان سحر خشک شد از بس نمکیدی
Qəzəl 6951دل آب کند برق جلالی که تو داریآیینه گدازست جمالی که تو داری