Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dəxi yüz töhfeyi-səlatü səlam,Nə qədər var bu gərdişi-əcram,
Baqqalın arvadının hekayəsiÇəkdi bir padşahi-xunxarə,Bir nəfər düzdi-müfsidi darə.
Hacı və molla əhvalatı (Köpəyə ehsan)Köpəyə ehsanVar idi Şahsevəndə bir haci,
Qaz və durnaBir göl içrə üzürdü bir yekə qaz,Özünə fəxr edib uzatdı boğaz.
Xan və dehqanBir əkinçi gedirdi məstanə,Yolda ol rast gəldi bir xanə.
Abid və quru kəlləÇay kənarında bir nəfər abidHəqqə olmuşdu şövq ilə sacid.
Dəvə və balasıAzim olmuşdu karivani-ərəb,Bir şütürbeççə çəkdi rəncü təəb.
Fəqir və zalımBir fəqirin papağını bir kəsQapıban qaçdı getdi karına bəs.
Hatəmin macərasıSəxavət nəzminin şirin zəbanı,Fəsahət mülkünün xoş tərcümanı,
Bəd səsli müəzzinBir müəzzin fəzayi-səhradəUca sövt ilə gəldi fəryadə.
Eşşək və arılarBir neçə kəndi gördü bir eşşək,Arılar onda işləyir bişək.
HekayətNuşirəvan əsrində bir nəfər zalım bir zəifə bir qapaz vurmuşdu.Nuşirəvan qapaz vuran şəxsin qətlinə hökm elədi. Həlak elədilər.
İskəndər ibn Filippin hekayəsiBir gün İskəndər ibn Filipp ki, padşahi-Rum idi, ətrafında məcməolan əşxasa dedi ki, mən ömrümdə heç bir saili feyzi-nəvalımdan
Sail və LoğmanBir şəxs Loğmandan sual elədi:– Hikməti kimdən öyrəndin?
ƏflatunBir şəxs Əflatun-həkimdən sual elədi ki, çox illər cəhazda dəryasəfəri qıldın. Dəryada nə əcayib gördün?
NadirələrCühanın bir vaxt eşşəyi itmişdi. Fəryad eləyirdi ki, hər kəs mənimeşşəyimi tapsa, iki eşşək ona müjdəganlıq verərəm.
Siçan və balasıBir ədəd bikəmal bəççeyi-muş –Ki, hənuz olmamışdı sahibhuş,
Könül olubdu fərağında biqərar, ey dustKönül olubdu fərağında biqərar, ey dust,Neçin məni elədin zarü dilfikar, ey dust!
Hanı o mahə həmağuş olduğum gecələrHanı o mahə həmağuş olduğum gecələr,Şərabi-vəsl ilə mədhuş olduğum gecələr.
Görək meydən nə fitnə oldu hadisGörək meydən nə fitnə oldu hadisKi, zahid söylədi ümmülxəbais?!
Keçən şəb bir məkanda bir nigari-sadə gördüm mənKeçən şəb bir məkanda bir nigari-sadə gördüm mən,Xədəngi-qəmzəsin can almağa amadə gördüm mən.
Məhşərdə xələl yetməsə idrakımızaMəhşərdə xələl yetməsə idrakımıza,Gəlməz ələmi-həşr bizim bakımıza,
Verdim könül ol şuxi-dilazarə əbəsVerdim könül ol şuxi-dilazarə əbəs,Qıldım özümü yovunca hər xarə əbəs.
Bu səffədə piri tulla gürgəBu səffədə piri tulla gürgə,Damə atılır kühən süpürgə.
Nazimin ifadəsiOl zamandan ki, etdi həft abaÜmməhat izdivacini peyda,
Bir məktuba cavabBir vəqti-xocəstə, hiyni-xürrəm-Kim, talib idi könül dəmadəm.
İsgəndərin vəsiyyətiDəmi-nəzi-rəvanda İsgəndərEylədi bir vəsiyyət ol sərvər-
İskəndər dövründə iki həkimVardı İskəndər əsri iki həkim,Mülki-Yunanda, vacibüt-təkrim.
Məkri-zənanVar idi bir müsənnifi-adil,Elm dəryasi, mürşüdi-kamil.
Pərvizin əhvalatıDedi Pərvizə kim, bir əhli-xidəm;Sənə çox oxşayır filan adəm.