Seyid Əzim Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nəql edirlər ki, şahi-NuşirvanOldu bir türfə seydgahə rəvan.
Alimlərə hörmət haqqında moizəCəfər, ey nuri-dideyi-Seyyid,Qönçeyi-novrəsideyi-Seyyid,
Mir Cəfərə xitabCəfər, ey ahiyi-biyabanım,Ey biyabani-dildə ceyranım!
Xeyir söyləməzin hekayəsiVardı bir xeyrsöyləməz nadan,Dilinə xeyr gəlməyib bir an.
Arvadını boşamış kişi hekayəsiVerdi bir şəxs övrətinə təlaq,Vəchin ondan soruşdu bir sarsaq.
Bəlx şəhərinin qazısı və dülgər hekayəsiBir zəni-işvəsəncü mərdfiribQaziyi-şəhri-Bəlxə oldu nəsib.
Xoruz və çaqqal hekayəsiSübh vəqtində bir qoca çaqqalAclıq etmişdi çox onu bihal.
Sadəlövh nökərSeyyida, olma əhməq ilə yar,Ta səni əhməq etməsin zinhar.
Hekayət (Gördü bir mərd kim, məgər şeytan)Gördü bir mərd kim, məgər şeytanBir uçuq büqədən baxır pünhan.
Qafqaz müsəlmanlarına xitabƏssəlam, ey əhaliyi Qafqaz,Ey rəisani-sahibül-ezaz!
Nəsihət (Ey oğul, sanma əhli-elmi zəif)Ey oğul, sanma əhli-elmi zəif,Bil bu elmi-nücumi elmi-şərif.
Münəccim haqqında hekayəBir gün oldu səvar şiri-xuda,Bir qəzavətçün ol şəhi-vala.
Münəccimin hekayəsi (Var idi bir münəccimi-əyyam)Var idi bir münəccimi-əyyam,Ona Pərviz edərdi çox ikram.
Şeyxül-islam Molla ƏhmədəMəsnəviŞeyxül-islam, ey həya kani-
Xorasan xəsisi və qulamıŞaiq, ol hadiyi-bədikəlam,Güli-xoşətri-gülşəni-əyyam,
Mircəfərə xitab (Cəfəra, rahi-batilə getmə)Cəfəra, rahi-batilə getmə,Xişü əqvamə etibar etmə.
Əzudüddövlənin oğlunun xəstələnməsiƏzudun oğlu oldu çün bimar,Atasından tükəndi səbrü qərar.
Oğluma nəsihət (Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə)Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə,Lən edirsən həmişə şeytanə.
Loğmanın vəqəsi (Dedi bir kəs cənabi-Loğmanə)Dedi bir kəs cənabi-Loğmanə:Ey hünərvər, həkimi-fərzanə,
Bir kişinin Məcnuna iradıDedi Məcnuna bir nəfər cahil:Ey qılan eşqi əqlini zail!
Xəndəyi gen qazıblarBir nəfər sünnü ilə bir şiəHədəf olmuşdu tiri-təşniə.
Xəlifə və BəhlulEtdi Harun bir gün əzmi-şikar,Gəldi dərya kənarın etdi qərar.
Münəccim əhvalatı (Var idi bir münəccimi-dana)Var idi bir münəccimi-dana,Nəzərində əyan nücumi-səma.
Şah və dehqan (Bir şahənşahi-asimandərbar)Bir şahənşahi-asimandərbarEtdi fəsli-şitadə əzmi-şikar.
Mircəfərə xitab (Cəfər, ey ahuyi-biyabanım)Cəfər, ey ahuyi-biyabanım,Ey biyabani-dildə ceyranım!
Hekayət (Bir uşağın atası qürbətdən)Bir uşağın atası qürbətdənGəldi, şad oldu tifl behcətdən.
Dilənçi və tacirNəql edirlər ki, şəhri-NişaburƏhdi-sabiqdə oldu çox məmur.
Zahidi-müstəcabüddəvə (Mənzum nağıl)Mənzum nağılBir nəfər zahidi-xocəstəliqa –
Siçanların padşaha şikayətləriNaləkünan düşdü yola muşlər,Seyhəzənan cümlə o mədhuşlər.
Nuşirəvan və iki bayquşNuşirəvan əcəm padşahlarındandır və Kəsra dəxi onun bir adıdır.Belə rəvayət edirlər ki, Nuşirəvan əvaili-səltənətində çox zalım idi.